Dayanılmaz olan acı çekmektir. Korkunç bir boşluğun yanında ölüm nedir ki? Buradan başka bir yere gitmek gibi bir şey.. Aşkın vadettiği hiçbir şey kalmamışsa ve aşkı yaşayacak başka kimseyi istemiyorsan sevdiğinin dışında; ölüm ne ki? Reddedilmek belki bir savunma geliştirir insanda. Karşı tarafı suçlamayı ve hayata tutunmayı sağlar belki. Ama hiç teklif edilmemiş, sunulmamış ve hissettirilmemiş bir aşk vardt orta yerde.Daha da kötüsü, tüm bunlar olsa da hiç ama hiç kabul görmesi mümkün değilse bu aşkın... Bu; ölümden kötü, hem de çok daha kötü... Yaşadığın anda bir iskeletsen ve üzerinde, hiçbir yerinde aşk kalmadığında zaten bir iskelet olacaksak, beklemek acıyı çoğaltmaktan başka ne işe yarar ki? Hem ölüm ışıkların yok olması değil ki.. Güne doğduğunda nasıl lambaların ışıkları kayboluyorsa, işte onun gibi gerçek olmayandan gerçeğe geçiş gibi bir şey ölüm..