M.

Dünya düz olsaydı kaçtığımız şeyler tekrar tekrar önümüze çıkmazdı..
Şehr-i âşk..
55 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Şiir gibi seven adamların yüzüne ancak hüzün yakışıyor. Şiir gibi seven adamlar sırıtıyor bu dünyada.. Nereden çıkmıştı bu şiirler, gözlerine bakmaya kıyamamalar.. Oysaki ne anlatiyordu bize bu hayat? Nasıl sevin diyordu?
Sayfa 150
Edebiyat
Alışmak gerek..
Artık bütün dünya onu hatırlatmak için organize olmaya başlar Hiç umulmadık yerlerden birileri çıkar'Hatıralarınız!' diye ba-ğırır. Unutamazsın. Unutma ihtimalin de ortadan kalkar artik. Yapabileceğin tek şey alışmaktır artık. Hüzne, özlemeye, onsuzluğa...
Sayfa 149
Edebiyat
Bakarken bile kıyamadığım bir yüzün hayali varken zihnimde, Nasıl tutuşmasın kâğıtlar, üzerinde yanık bir kalem gezerken?. Nasıl dolanmasın bu mısralar aşka? Adını söylerken bile titreyen bir dilim varken yokluğunda... Nasıl yaşarmasın bu gözler seni düşünürken? Nasıl yanmasın bu yürek aşka?. Seni görsem geceler bile güneşe kavuşacakken, Yüzümün çizgilerine sinen gam kaybolacakken, Olmuyor, acıya bulanıyor dünyam..
Sayfa 149
Edebiyat
Adın geçer..
Her ezana karışan dualarım vardır benim sevgili, Adın geçer, İçim yanar... Adın geçer Gözüm dolar... Adın geçer, Vakit durur... Adın geçer, Ömrüm bitecek gibi olur.. Yanımda olmasan da sevgili, derdimize sarılıp, sabredip, beklemek düşer... Kimse anlamasa da derdimizi sevgili, bize içten bir eyvallah demek düşer...
Sayfa 148
Şiir
Adını söylemesi bile yetiyor..
Üzerine gelen kalabalıklardan bunaldığında, kalabalıkların ürettiği sorunlardan bunaldığında, o gelir ve adını söyler. Tek kelime söylemiştir. Adını. Ama o söylemiştir. Tüm umutların yeniden çiçek açar, bahar vaktinden önce gelir. Çiçekler güneşe değil, size bakar da açar..
Sayfa 148
Edebiyat