Fareler, kediler, maymunlar ve fillerle yapılan hayvan çalışmalarında daha ilgi çekici veriler elde edildi. Örneğin, araştırmacılar, sıcak, yeterince yiyecek olan bir ortamda büyüyen fareler, gürültülü, düzensiz sesler çaldığında hemen yuvalarına kaçıyorlardı. Ancak gürültülü, yeterince yiyeceğin olmadığı bir ortamda büyüyen fareler de aynı uyaran karşısında güzel bir ortamda vakit geçirseler bile yuvalarına kaçıyordu.
Korkan hayvanlar, güvenli olsun ya da olmasın yuvalarına geri dönüyordu. İstismarcı aileleri olan ve sonunda yine incinecekleri yuvalarına dönmeye devam eden hastalarımı düşündüm. Travma yaşayan insanlar, kendilerine tanıdık gelen ortama gitmeye mahkum muydular? Eğer öyleyse bunun nedeni neydi, güvenli ve keyifli ortamlara ve etkinliklere bağlanmalarına yardım edilemez miydi?
(Elvin) Semrad, bireyin en büyük ıstırabının sevgi ya da kayıpla ilgili olduğunu ve terapistlerin görevinin bireylere yaşamın gerçeklerini - iyisiyle kötüsüyle "kabul etmesi, deneyimlemesi ve katlanması" için yardım etmek olduğunu öğretti. "Çektiğimiz acının en büyük kaynağı, kendimize söylediğimiz yalanlardır." derdi, yaşadığımız deneyimlerin her yönü hakkında dürüst olmaya iterdi bizi. Sık sık insanların gerçekten ne hissettiklerini bilmeden ve farketmeden daha iyi olamayacaklarını söylerdi.
araştırmalar, çocukken istismara uğrayan kişilerin, fiziksel hiçbir nedeni olmayan algıları hissettiklerini (abdominal ağrı gibi); tehlike uyarısı yapan ya da çirkin suçlar için suçlayan sesler duyduklarını göstermiştir.