Vahyin ilk cümlesinin 'oku' ile başlaması son derece anlamlıdır. Aynı zamanda 'oku' ifadesi bir emirdir, ertelenmemesi gereken bir görevdir; insana sorumluluk yükler. İnsan için, iç ve dış aleme
serpiştirilen işaretleri görmek, okumak ve sonuç çıkarmak temel bir görevdir. Onun için faydalı bir ilim, insanın öldükten sonra da hiç kapanmayan
amel defteridir.
Hayatın anlamsız ve gayesiz görülmesi, belirsizlik ve boşluk hissi gibi sebeplerle ruhsal bunalımlara ve kaosa götürür.
Hayatın anlamı Allah'a (c.c.) kulluk görevini yerine getirmektir.