İnsan iki "ben"e sahiptir: İnsanî ben, hayvanî ben. İnsanın değeri onun "hayvanî ben"inde değil, "insanî ben"indedir. "Hayvanî ben" asalak olup gerçekte "ben" değildir. İnsan, biyolojik açıdan bir hayvan olup (hayvanî özellik taşıyıp) hayvanî hayatının gereklerine önem vermesi gerekiyorsa da, bu dünyaya hayvan gibi yaşamak için gelmemiştir; bilakis insanî hayatını mükemmelleştirmek amacıyla bu dünyaya gelmiştir.
’İlâhî! Devamlı kötülükleri emreden, hızla günaha ve hataya koşan, günah işlemeye ilgi duyan, kendini senin gazabının karşısına geçiren ve beni felaket yollarına sürükleyen nefsi sana şikâyet ediyorum...‘