Dilettante
@RaJe
Ne sizi tanıyasım var ne de kendimi tanıtasım geliyor.
#305760478
Yeni yerler, yeni müzikler, yeni filmler, yeni kitaplar, yeni hayatlar, yeni bakış açıları keşfedin!
Sabitlenmiş gönderiyi okuyunuz.
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir an için o kızı aramak geldi içimden. Sonra onu iki çocuğu ve kocasıyla hayal ettim; ilişkimizi mutfağın üst rafına bir yere, boş baharat kavanozları ile annesinin tariflerinin olduğu defterin arasına çoktan sıkıştırmış bir kadın. Hem ondan ne isteyecektim yenileme, canlandırma, hatırlatma? Neyi hatırlatacaktı - gözlerinin belirsiz rengini mi? Yoksa dileğim daha mı benmerkezciydi - var olduğumdan emin olmam için başımıza gelenleri anlatacaktı, iki-üç anı, fazla değil. Birkaç geziyi, birkaç kelimeyi, o zamanlar nelere güldüğümüzü hafızama iade edecekti.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sen asla emin olamazsın, bana o yüzden muhtaçsın, diyerek asabice sözümü kesti Gaustin, yapmaya cesaret edemediğin şeyleri yapacak birine ihtiyacın var.
Önünde sonunda gelir o zaman
Aşk zamanı sona ermişti, nefret zamanı geliyordu. Nefret gayrisafi yurtiçi hasıla olsaydı bazı ülkelerde refah seviyesi yakında tavan yapardı.
Resmi olarak hiç kimse pantolonları ve Avrupai kıyafetleri yasaklamamıştı. Ancak sana ters bakmalarını veya yanından küçümseyerek geçmelerini istemiyorsan, atılan laflardan, daha sonra da birkaç yumruktan korunmak istiyorsan, bulunduğun yere göre üstüne bir aba almakta veya deri Tirol pantolonu giymekte yarar vardı. Her çoğunluğun yumuşak zalimliği.
Eh, bir cinayetin meşrulaştırılması gerektiğinde insan uygarlığı çok gelişmiştir. Onu bu konuda asla hafife almayın. Daima güzel bir sözcük uydurur.