Rabia
@Raabiaay
Bir duruşu olmalı insanın, bir bakışı, bir anlayışı, bir davası olmalı..
Öğretmen
155 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
İnsanların bir de gül devri geçirdiklerini düşünüyorum
"Şehir yıkıntıları. Ve insan yıkıntıları."
Romanın neden böyle başladığını kitabın sonuna geldiğimde anlayabildim.
Her şey yenileniyorken ne yıkıntısıydı bu..
Yenilenen sadece dışlarıymış İnsanların, binaların,sokakların. Ruhları yıkık dökük kalmış, kendi özlerine set çekmenin adı yenilik olmuş.
Gül yetiştiren adam ise.. fark etmenin ve uyarmanın azizliğini yaşamış.
Sahi gelir mi Gül devri..?
Reklam
Dirilmek yeniden..Edebiyat
Sezai Karakoç, İslam halkının üzerinde ki örtüyü nasıl kaldırıp atabileceğini, nereden başlanacağını farklı durumlar içerisinde ele alarak açıklamış. Dirilişin tek bir cephesi olmadığına her alanda dirilmekle ancak tam bir dirilişin mümkün olduğunu vurgulamıştır. Ve öncelikle Müslümanlara, farklı dinlere mensup, farklı ırklardaki insanlara çağrı da bulunmuş, Müslümanları İslam'ı sağ ve diri yaşamaya, insanları ebedi barışa çağırmıştır.
Sevgili Portuga, bana her şeyi çok erken anlattılar..
Başkarakterimiz Zeze..
Her şeyi derinlemesine düşünen, çok zeki ve hızlı öğrenen bir çocuk. Yaramazligi ile ün salmış ama hayatı, sevgiyi öğrenmeye çalışıyor.
O öğrenirken aslında bize de çok şey öğretiyor mesela ailesine, öğretmenine duyduğu koşulsuz sevgiyi bize öyle hissettiriyor ki.. Bu histen, biz dünya da sevgiden başka hiçbir şeyin önemli olmadığını öğrenebiliyoruz.
Bu kitap bize şunu da gösteriyor, hayatta hep ön yargılarımız olur, sevmediğimiz insanlar olur. Ve bunların ömür boyu süreceğini sanırız, halbuki sadece tek bir an gelene kadar. Bazen öyle anlar olur ki bütün ön yargılar kırılır, sevmediğimiz hatta nefret ettiğimiz insanlar hayattaki en sevdiğimiz insana dönüşebilir.
Zeze de bu yaşadıklarıyla, hisettikleri ve söyledikleriyle okuyanların duygularına tercüman oluyor.
Vicdanını yitirmiş bir dünya...Edebiyat
Polisiye romanıyla ilk tanışmam Ahmet Ümit ile oldu. Polisiyeye ilgim vardı ama Ahmet Ümit bunu daha da arttırdı diyebilirim.
Ahmet Ümit bu kitabında, toplumda ki derin yaraları ele almış ve kurgusuyla o yaraların insanları nasıl çaresiz bıraktığını, o yaralardan faydalanmak isteyenlerin oldugu ve hep olacağını bizlere öyle güzel anlatmış ki, okurken olaylarla birlikte üzüntü ve nefreti aynı anda yaşıyorsunuz..
Kitabın bölümlere ayrılması ve o bölümlerdeki konunun en dikkat çekici yerinden bir alıntı o bölümün başlığı olması da beğendiğim bir diğer noktaydı.
Polisiye sevenlere veya ilk defa polisiye okuyacak olanlara kesinlikle tavsiye ederim.
"Hayatımın bu çağı, ömrümün Eylül'ü gibi geldi.."Edebiyat
İlk başta yarım bıraktığım daha sonra tekrar baştan başlayarak bitirdiğim bir romandı.
İlk sayfalarda suad karakterini erkek, Süreyya karakterini kadın sanmıştım, bunun tam tersi olduğuna alışmak zaman aldı :)
Kitaptaki psikolojik tahlillerin uzunluğu ve detaylı betimlemeler biraz yorsada karakterlerin düşüncelerini, hislerini en ince ayrıntısına kadar bilmek hoşuma gitti.
Merak edenlere tavsiye ederim.
Reklam