Rabia
@Raabiayldz_
22 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Bu şehirde belki de en tuhaf şey onca insan yaşamasına rağmen insanın yalnızlık çekebiliyor olması…
Biri olmalı orada, gökyüzünde yakarışımızı duyan ya da kör kuyuya düştüğümüzü bilen biri. Yardım etmesi değil, sırf bizi kimsesizlikten kurtarması için; otlar, böcekler, kuşlar için olmalı. Yoksa bütün bu yıldızların arasında, sonsuz karanlığın içinde, nereden gelip nereye gittiği bilinmeyen zaman ırmağında insan çok yalnız, çok çaresiz kalır.
Sayfa 166
Güneşin alacasında yitivermek, yitmelerin en güzeliydi.
Sayfa 96
Kendimi acınası bulurdum, üstelik yalnızca senin değil bütün dünyanın karşısında bu böyleydi, çünkü sen benim için her şeyin ölçütüydün.
Sayfa 7
