Henüz 50 yaşında demans hastalığına yakalanan babacığıma hediye edilen anahtarlığın üzerinde ev adresi ve telefon numarası yazdığını görünce..
Hayatın çok ince; acıyla tatlıyı, rüya ile gerçeği, çocuk hissettiğin anla kocaman olmuş hissettiğin anı en keskin hatlarıyla bıçak gibi ayırıp; dünyanın, insan yaşamının acı yüzüne yolculuk etmemi sağlayan şu anahtarlığı elime aldığım şu anda gözlerimin önünde; saçları iki yandan at kuyruğu yapılmış, üzerinde okul önlüğü, harika bir çocukluk geçiren küçük kız çocuğunun; kafasını kaldırdığı an kendi boyundan çok çok uzun, ona dağlar gibi güven veren adamın ellerinden tutup okul yoluna giderken; babasının eğilip eline verdiği; bak okuldan çıkınca evi kaybedecek olursan bu notu kaybetme diyerek yanaklarından öptüğü an ile şu an arasında beynim yolculuk yaparken; kalbimin hissettiği acıyı şu güne kadarki en zor dediğim andan bile daha zor olduğunu, herşeyin tam manasıyla yer değiştirip benim onun yerine geçmemin gerçekliğini yaşıyorum..bugüne not 21 Eylül 2020 babamla yer değiştirdiğimiz; artık onun benim çocuğum gibi olup yol gösterdiğim dünya; elimde bu anahtarlıkla boğazım düğüm düğüm çocukluğuma bakakaldım şimdi..
Nurullah Genç;
"Alaca bir at koşar içimde, zamansız, mekansız, nefese doğru diye." başladığı şiirini,
"At vuruldu, içim paramparça Rüveyda." diye bitiriyor..
Gidermiy-miş insan çok severken.. 💫
Nurullah GençRüveyda