'Gülünü senin için önemli yapan şey onun için harcamış olduğun zamandır.' (Herşey böyle değil mi? Vakit geçirmediğin, çaba harcamadığın herşey değersizdir aslında. Kaybettiğinde yokluğunu bile hissetmezsin.)
Çocukluğumda bile ağlayamazdım ben! Gözyaşı zayıflığın, güçsüzlüğün dışavurumuydu; asla seçenek olamazdı bana! En zorlu savaşımlardan, en karşı konulmaz duygu sağanaklarından başı yukarıda, dimdik çıkabilen ben... Şimdi..?
Ağlamaktan korkma yavrum!
İnsan , yeri geldiğinde ağlamayı bilmeli...
Ağlamak, ruh ve bedenin, yolunda gitmeyene verdikleri ortak tepkidir!