Rabia Işık
@Rabiask
Ig: @tthewoman
Bu anlamda İtalyanlardan bile önde olan Dürer, iyi bir usta için ilk şartın ‘’başka herhangi bir insanın aklına hiç gelmemiş yeni şeyleri yağdırmak’’ olduğunda ısrar eden ilk sanatçılardan birisidir. Onun kompozisyonlarını kendi eserlerinde ‘’taklit edenlere’’ tepeden bakmış, ‘’yeni hikayeler’’ icat edecek hayal gücü olmayıp ‘’aynı, eski konuları tekrar tekrar resmetmekle’’ uğraşan Venedikli ressamlarla dalga geçmiştir.
Reklam
Rönesans, klasik çıplaklık ya da yarı çıplaklığın lehine modaya uygun kıyafetleri terk ettiğinde, sadece insan bedeninin doğasını değil aynı zamanda insani duyguların doğasını da ortaya koymuştur; insanı sadece giysilerinden değil aynı zamanda geleneğe bağlılığın koruyucu örtüsünden de etmiştir.
Albrecht Dürer’in henüz on üç yaşındayken yaptığı bu otoportre, yeteneğinin o yaşta bile ne kadar etkileyici boyutlarda olduğunu açıkça gösteriyor.
Sanatçının Kendi Portresi, 1484
Albrecht Dürer
Albrecht DürerOn üç yaşlarında bir çocuğun, özellikle de otoportrenin henüz bir resim tarzı olarak kabul edilmediği bir dönemde kendi otoportresini yapması tamamen alışılmadık bir durumdur. Bu çocuğun böyle bir projenin teknik problemlerini onun yaptığı kadar iyi bir şekilde çözebilmiş olması şaşırtıcıdır. Dahası ne düzeltmelere ne de sadece baskı yoluyla vurguya izin veren ve bu nedenle özgüven, kesinlik ve hassaslık seviyesi gerektiren en zahmetli aracı, gümüş uçlu kalemi seçmiş olması daha da olağanüstüdür.
Karısının entelektüel seviyesi ve sosyal sınıfı düpedüz Dürer’e küçük gelmiştir ve kendilerini rahatsız hissettikleri için ayıplanamazlar. Dürer, alimlerin ve bilim insanlarının arkadaşlığından hoşlanmış, neredeyse mükemmel bir eşitlik içinde piskoposlar, patrikler, asilzadeler ve prenslerle samimi olmuş ve ev hayatına kulüpler (Stuben), stüdyolar ve kütüphaneler denilebilecek yerlerin atmosferlerini genellikle tercih etmiştir.
Reklam