Rabia Yılmaz
@Rabiay
Şu anda okuduğu kitaplar
..Evet, gerçeği açıklamak zorundayım: Coşkun Ermiş, kalbi olduğu için ölmüş bulunuyor. Hayat oyunlarını gereğinden fazla ciddiye alan merhum, ölümü de aynı ciddiyetle karşıladı. Onun kadar ciddi olmayan biri, böyle bir durumda, hiç olmazsa baygınlıkla yetinebilirdi. Coşkun öldü. Çünkü oyunlar, onun için bir ölüm kalım meselesiydi. Başka türlü yapamazdı: Hayatını ve özellikle ölümünü büyütmek zorundaydı. Biz de şimdi kendisini ciddiye almak zorundayız. Çünkü merhum, güldürmeyi sevdiği kadar, ağlatmayı da severdi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
-Ne ödevi?
-Türkçe ödevi.
-Türkçe ödevi mi? Yahu sen daha ortaokulda mısın?
-Oğlunla bu kadar ilgilenirsen.. Geçen yıl çakmıştık ya.
-Terbiyesiz!
-Akılsız desen gene neyse. Ne terbiyesizlik yaptık şimdi?
-Bu sokak serserisi lafları edilmeyecek demedim mi ben sana? Çaktık! Sonra işe neden beni karıştırıyorsun? Îmtihanlara birlikte mi girdik yani?
-Türkçe hocasına göre, çoğul konuşanlar alçakgönüllü olurmuş.
Önümden, temiz pak giyinmiş bir kızla kılpıranga kızıl çengi bir delikanlı geçiyor. Ellerinde küçük bir kesekağıdı var. Şamfıstığı yiyorlar! Ekmek yiyin be ekmek! Şamfıstığının sırası mı şimdi?
