Ben insanları çok iyi bilirim. Onlarda bir Süleyman vardı bütün yaratıkların dilini bilir, sihirbaz bir kişiydi , onun gününden beri biz insanlarla birlik olduk. Ben onları bildim bileli nereye burunlarını sokmuşlarsa berbat etmişlerdir.
Çok övüngen yaratıklardır, bir yaparlarsa bin övünürler. Sonracığıma da kendilerini evrenin kilidi sanarlar. Hepsi de az çok
delidirler. Sonra da o insanlar var ya, bizim gibi değildirler, onlar ölümlüdürler. Ölümlü olduklarını bilip, ölüm karşısında delirmişlerdir. Bu yüzden doğaya, kendi kendilerine, yıldızlara, herşeye kinle bakarlar. Sevgileri tükenmiş. Sevmeyi unutmuşlar,yaşam sıcaklıklarını yitirmişlerdir
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“En baştaki sorun dil,” dedi sultan. “Bunu unutmayın, ilk önce dillerini unutup karıncalıktan çıkacaklar, fil olmak için can
atacaklar. Durmadan fillere öyküneceklerdir. Her karıncanın
içinde bir fil padişah yatacak. Karıncaların kellelerini kesmektense, dillerini kesmek daha doğrudur. Anladınız mı dediğimi?”
Sayfa 59
Düşünce için bu dünyada
herşey sonsuzdur. Karınca da olsa düşünce bir gün bir yolunu
bulup fili yener. Onun için bizler karıncaların en küçük bir düşüncesine izin vermeyeceğiz.İzin vermemek için de kafamızı çatlatıp, bütün filler ve hüdhüdler, sarıca karıncalar, yani tekmil biz sömürücüler, yok yok özgürlükçüler, onlar kıyamete kadar düşünmesinler diye yeni icatlar bulacağız
Sayfa 58
Engellenmenin
yarattığı kızgınlık engelleyen kişiye yöneltilemediğinde küskünlük duygusuna dönüşür. Bazı intihal olgularında
da benzer bir mekanizma işler. Sevgisini esirgeyen, engelleyen ya da terkeden kişiye kızgınlık öylesi yoğundur ki, bu onu yoketme isteğine dönüşür.
İnsanları sevebilmek, onlarla başedebilecek yöntemleri
geliştirebilmeyi gerektirir. Bununla kastedilen, karşımızda düşmanlar varmışçasına geliştirilecek savunma yöntemleri değil, kendimizi dürüst ve açık bir biçimde yaşayabilme yürekliliğini gösterebilmektir. Sinsice yaşanan
duygular, insanların bize, bizim de onlara ulaşabilmemizi engeller. Çünkü onlar gerçek bizi değil, gösterdiğimiz yanlarımızı
kabul ederler. Sonunda, kabul edilen gerçek benliğimiz olmadığından, kendimizi de kabul edilmiş hissedemeyiz