Çünkü insanlar bu kadar ahlaksızlığa, bu kadar fesada düşünce başkalarının saadetine düşman olurlar ve o saadeti yıkmak için ellerinden gelen fesatlığı yapmaktan çekinmezler.
İnsanın en serin anında bile, içinde tutuşan bir yer vardır kimse bilmez. Baharı bekler, bahar gelmez. Bir ömür suçladığı çiçek solar, kimse görmez. Sonra bir an gelir; çiçek koparılır, saksı kırılır, pencere kapatılır, perde çekilir. İnsan o eşikte, her şeyden vazgeçer.