Rainflake
@Rainflake
فلسطين
“Ruhum hayatımdan yoruldu.”
|Fernando Pessoa|
Şehidlerin cenazeleri, iğne atsan yere düşmeyecek bir kalabalık tarafından, görkemli bir şekilde kat dırıldı. Kampın bütün halkı katılmıştı ve dillerden "Canımızla kanımızla sana fedayız ey şehid!" "Canımızla kanımızla sama fe dayız ey Filistin!" sloganları yükseliyordu.
Reklam
"Kaybedecek neyimiz varl" diyorlardı Bütün konuşmalar, "Sahip olduğumuz tek şey prangalarımız ve şu barınaklarımızdır. Neden korkacakmışız? Be adam, Allah'a yemin ederim, izzet ve şerefle geçen bir dakikalık hayat, işgal askerlerinin postallarının altındaki bin senelik hayattan daha İyidir!" sözleri ile bitiyordu.
Susmak yalnızlığın ana dilidir, Ömür hanım, şiiridir, beni
konuşmaya zorlama ne olur. Sözün sularını tükettim ben,
kaynağını kuruttum. Geriye bir büyük sessizlik kaldı yü-
reğimde, kalabalıklar, kalabalıklar kadar büyük...Yalnızım
Ömür hanım, geceler boyu akıp giden ırmaklar gibi ka-
ranlıklar içre, öyle yitik, öyle üzgün, yalnızım...Sularım
toprağa sızıyor bak. Yüzümü geceler örtüyor. Binlerce taş
saklanıyor içimde. Kim kimin derinliğini görebilir, hem
hangi gözle?
•
Şükrü Erbaş
Şükrü ErbaşKeskin konuşacağım. Hayallerinizi ertelediğiniz her günün bedeli feryadınız olacak. Hayata geliş amacınız kredi Ödemek mi? Sadece çocuklarınızı evlendirmek, onların geleceği için yatıım yapmak mı? İtiraf edelim, hiçbirimiz mutluluk ve huzur için mücadele etmiyoruz aslında. Bunlann sadece parayla olabileceğini düşünüp önce parayı elde etmeye çalışıyoruz, sonrasında mutlu olacağımız şeyleri zaten yapacağımızı sanıyoruz. Oysa az bir şey elde ettiğimizde hemen hedefimizi unutuyoruz. Kısacası kendimizi kandırıyoruz. Akşam öğünü olarak közde patatesimi yiyorum ben şu anda Istrancaların Karadeniz yamaçlarında, bir kayın ağacının altında ve herkesten çok daha mutluyum. Hapsolduğunuz kent yaşamından firar edin ve manzaraya karşı kısık bir sesle en sevdiğiniz şarkıyı açın. Başınızı şöyle bir gökyüzüne doğru kaldırın ve düşünün hangi hayalleriniz için nelerden vazgeçtiğinizi.
#alıntı
Üç gündür dolu dolu geçen bir muderriseler kampindaydim elhamdülillah çok değerli hocalardan dersler aldık. Bunlardan bir tanesi Filistinli bir hanımefendi olan Şeyma Ebu Şaban hocamızdi hocamız bir yıl önce filistindeyken Artuklu rektörü ona ulaşamıyor uzun bir süre ve bir sürenin ardindan Şeyma hoca bir ses atıyor bu sesinde üç cocugunu ve ailesini kaybettiğini anlatiyordu ve bunu anlatırken öyle bir elhamdülillah diyor ki bize anlattığında sanki hiç bir şey yaşamamış hayatında hiç bir sıkıntı ile karşılaşmamış bir insan var karşınızda sanardiniz ve bir kere daha anladım ki sıkıntı içinde büyüyen yetişen insanlar daha da azimli oluyor hocamız bunları yaşamasına rağmen hayattan kopmadı ümidini kesmedi ve daha da büyük bir azimle çaba gösterdi. Ve ondan bir kaç saat sonra Vasfi Aşur hocamiz geldi ve bize ders anlattığı sırada Filistin'de çadırlarda ders veren hanımlardan bir kaç kisinin orada anlatılması üzerine ondan aksa tufanı üzerine yazdığı makalesini göndermelerini talep ettiğini, bunun dışında da hala Filistin'de çadırlarda olup online derslerine katılan hanımların azminden bahsetti orada bizler birer hoca ve talebe olarak kendimizden utandik bizim ne derdimiz varda bu kadar uzaklasiyoruz ilimden neden azmimiz kırılıyor ve ardından da Mehmet Akif'in su sözleri aklıma geldi " Neden azmin bu kadar süreksiz, sen mi yoksa davan mi yüreksiz. " normalde pek yazı yazamam burada paylaşmak istediğim bir durum olunca yazar yazar silerim ama bu konuyu yazmam gerektiğini düşündüm umarım bu yazım hepimizin hayatında bir yere dokunur okuduğunuz için Allah razı olsun 🌺.
Reklam