Öyle günler gördüm ki, dost dediğim insanlar Ben yanına varınca dudağını kıvırdı.
Bir zamanlar yanımda ağız açamıyanlar Sırtımı sıvazladı, bana öğüt savurdu. Silâhsız gördüğüne saldıran kahramanlar En alçak tekmelerle beni yere devirdi.
Öyle günler gördüm ki, duvarlar gelir dile, Gözümde canlanırdı eşkıya masalları. Varlığımı sarardı, hain bir isteyişle Görmediğim yumuşak bir düşmanın elleri. Kafada çelik gibi fikirler dursa bile Kalplerin eksik olmaz böyle zayıf hâlleri:
Bazan kendi kendimin elinden kurtulurdum, Kalbimi bir çamurda çırpınırken bulurdum.