Furkan Kayhan
@Rapgod13
Şu aralar marjinal okumalara kaydım.Fikirlerim bir hayli değişti.Sadece Türkiyeden değil insanlığın geleceğinden endişeliyim.
Egoyu at, gerisi gelir.
Nietzsche
My profile on Letterboxd boxd.it/42kYh
Şu anda okuduğu kitaplar
Hayat bize ne zaman geleceği belli olmayan bı ödülün umudunu sunar, bizlerde bu ödül uğruna her gün pedala basmaya devam ederiz.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Tüm sıradan insanlar gibi, ben de ıstırabı yaşamımdan daha çok seviyordum. Dreamer bu durumu bana, insanın gerçek korkusunun, bilmediği bir kapıdan geçecek olmasından değil, aslında kendisine tanıdık gelen acı ve ıstırap çekmeyi kaybedecek olmasından kaynaklandığını söyleyerek açıklayacaktı. İşte bu, gerçekten ve hakkımız olarak sahip olduğumuz en gerçek ve sahici iradenin bildirgesi önüne aşılmaz bir engel koyan ve kitlelerin karanlık deniziyle bizi özdeşleştiren yegâne fobidir.
Yaşanmamış Yaşamlar
İç sıkıntısı, kaçırılmış bir hayatın agirligidir. Başka bir hayatın mümkün olduğunun farkındayım, saçma bir hayatın içinde sikismanin sessiz çığlığıdır. Varolusuna uygun yaşayamayan her insan; istemediği ancak sürdürmek zorunda kaldığı, içinde sıkışmış hissettiği bir yaşamın sonucu kırgın ve ofkelidir. İçindeki boşluk hissi, "Her şey çok farklı olabilirdi" dediği ancak bir türlü olduramadigi yaşamına duyduğu huzundur. Yasanmamis yaşamlar diyarı burası. Adanmisligin, fedakâr olmanın yuceltildigi, sonunda da büyük hayal kırıklıklarıyla sonlandigi, acı çekmenin bir erdem sayıldığı ve yuceltildigi bir kültür burası. İnsanın yaşayabileceği en derin acılardan biri, kendi gerçekliğiyle yaşamak istediği hayat arasındaki ucurumdur. Bu uçurum, insanın mutsuzlugunun temel kaynağıdır. Bu mutsuzluk ise sürekli bir gerginlik yaratır ve insanın içindeki öfkenin ateşini harlar. Bu öfkeye; hayatı, kendini, fırsatları kaçırmış olmanın derin kırgınlığı da eklenir. Eş, çocuklar, anne baba, hepsi bu bastırılmış öfkenin kurbanı olur. Çünkü gerçekte ofkeniz onlara değil, içinde sikistiginiz ve kendinizi var edemediğiniz gerçekliğedir. Tam da bu nedenle, "Her şey çok farklı olabilirdi" cümlesi, belki de insanın kendine kurabileceği en acı verici cümlelerden biridir. Bu cümle, bireyin potansiyellerinin mezar taşıdır. Bu mezar taşıyla karşılaşmak istemiyorsanız, öncelikle kültürün adanmışlık ve fedakârlık zehirlerinden kurtulmalisiniz. Cesur olmalı ve gerektiğinde risk almalısınız. Yaşam, en iyi yönünü sadece cesurlara saklar. Sadece cesur olanlar ve aklını doğru kullanarak harekete geçenler yaşamlarını değiştirme gücüne sahiptir. Diğerlerinin yaşamı, önce ailesinin sonrasında da toplumun onlar için belirlediği kalıpların dışına asla çıkamayacaktır.
Kendinle Yaşamayı Öğrenmek
Kimi seversen sev, kiminle hayatını geçirmeyi planlarsan planla önünde sonunda dönüşecek. Hayatın ve ilişkilerin, sabitlenebilir kavramlar olmadığını geç de olsa anlayacak, sonunda bir ilişkiyle tamamlanamayacağını kabullenerek özüne dönecek ve kendinle yaşamayı öğreneceksin.
biz burada aileyiz yalani
İş hayatındaki sömürünün temel kılıflarından birisi de "Biz burada bir aileyiz" yalanidir. Minnet duyguları oluşturup sizi kullanmaya devam etme amaçlı bir tür manipülasyondur. Siz emeginizi sunuyorsunuz, onlar da size ölmeyecek kadar maaş veriyor, hepsi bu. Haksız bir toplumsal düzende dürüst bir şekilde çalışmanın ve üretmenin kendisine hiçbir faydası olmayacağını gören her kişi, insan kalmakla haksız düzene ayak uydurmak arasındaki zor seçimle yüzleşmek zorunda kalacaktır.