Murat Yiğit
@Raskal
Fizyoterapist
Lisans
Eskişehir
193 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Milli Eğitimin müfredat kitaplarından olması gereken bir kitap İçimdeki Müzik...11 yaşında dünyaya Cerebral Palsy'li olarak gelen, konuşamayan, yürüyemeyen, tekerlekli sandalyeye bağlı Melody'nin hikayesi...Uğradığı akran zorbalıkları, kaynaştırma sınıflarının bu tür özel çocuklarda ne kadar önemli olduğu, her çocuğun uğraşılırsa potansiyelinin neler neler olabileceğini anlatıyor...
.
Konuşamamasına rağmen, Melody'nin mükemmel bir fotoğrafik hafızası var, gördüğü duyduğu hiçbir şeyi unutmuyor, içinde binlerce kelime birikmiş ama dışarıya anne-baba dahi diyemiyor...
.
Yalın bir dille yazılmış, empati yaparaktan okuyunca bu tür özel çocukların ve onların ebeveynlerinin yaşantısının ne kadar zor olduğunu gözler önüne sermiş...
"Ama ben bitimlimiliri sivmiyirim" diyorsanız sakin olun ve elinizdeki kitabı yavaşca aldığınız rafa koyun...Tanrı doğayı tüm ihtişamıyla yaratmış ve sonra demiş ki; Thomas Hardy'cim ben göze hitabımı bitirdim, sen de bi zahmet anlatıver... Kitap baştan sonra muhteşem betimlemelerle dolu, mesela bir bölümde sağanakla beraber şimşeklerin çakmasını tasvir ediyordu, ya ben delirdim, ya da şimşekler çaktı odamın içinde...
.
İngiltere'de bir kasaba geçiyor roman... Üç erkek karakterimiz var bir de esas ve esaslı kadınımız. Adamlardan biri aşk acısından huniyi geçiriyor kafasına, diğeri Aşık Veysel misali kadının pabucuna para bırakıyor, terkedip gittiği yerde mutlu olsun diye, diğeri de serserinin hovardanın önde gideni, bilin bakalım gönül ota mı konmuş, kime konmuş?
.
Betimleme demişken, Proust'a da bi selam çakalım, Proust'un doğa tasvirleri o kadar kusursuzdu ki, ona ulaşamıyordunuz hadi diyelim ulaştınız orda kalamıyordunuz, sonsuz bir dikkat ve sonsuz bir özen gerektiriyordu, tek kusuru bu kadar kusursuz oluşuydu...Hardy'nin dünyası ise daha bir samimi daha bi ulaşılabilir geldi bana, sanırım burda daha mutluydum...
Yaklaşık bi 30 küsür sene geç kalınmış bir okuma olabilir, tavsiye ediyorum, çoluğumuza, coçuğumuza, çoğunluğumuza...Tüm canlılara karşı merhametli olmanın ve merhametli çocuklar yetiştirmenin önemini nasıl güzel anlatmış...
.
Hep insan sesi çevremiz, evde, işte, okuduğumuz kitaplarda, beynimizin içinde... Baş karakterinin ve anlatıcının bir at olduğu bu hikaye çok iyi geldi bana, saatimin alarmını at sesi yapasım bile geldi, atım orda kişneyedursun ben bi 10 dk daha yatayım:)
.
1800' lü yılların İngiltere'sinde tüm işlerimizin, yolculuklarımızın yani tüm hayatımızın merkezini oluşturan o kadim dostumuz atların öyküsü ve bazen şefkati ve merhametleriyle ama çoğu zamanda zalimlikleri ve acımasızlıklarıyla bizler...
.
Şu kitapta atlara iyi davranan seyislerden tutup, atın sahiplerine kadar ne kadar şefkatli ve iyi davranan tüm herkese acayip bi yükseldim, bu olaya, karakteristik biseksüellik denebilir mi acaba:)
