Murat Yiğit
@Raskal
Halihazırda dünyanın en uzun romanı olan, Proust'un 17 yılda kaleme aldığı "kayıp zamanın izinde" romanının ilk kitabı ile karşınızdayım. Birazcık araştırma yapınca romanın konusu, anlatının dili, yazarı ve dünya edebiyatındaki yeri hakkında sayısız makale ve yazı bulabilirsiniz. Ben şimdi hiç bunlara girmeden bu kitabın bende yarattığı izlenimleri madde olarak sıralamaya çalışacağım...
.
1-) Bu kitap asla tavsiye edilmez, tavsiye üzerinede okunulmaz zira. Bundan önce okuduğun ve çok beğendiğin kitaplarda illaki rastlarsın kayıp zamana ve Proust'a. Bir rastlarsın, iki rastlarsın, sonraki rastlantılarında artık merak edersin adamı, araştırırsın. Önce okumam gerek diye kafanda gezdirirsin, sonra seriyi alıp kütüphanende bekletirsin, biraz bakışır, biraz uzaktan seversin...
.
2-) Yarım bırakılmaya, hatta "yarım" bile fazla oldu, daha başlamadan bırakılmaya çok çok müsait bir roman. Serinin hepsini birden almaya gerek yok, ilk kitabı hatta mümkünse onunda yarısını ve hatta ilk 15-20 sayfasını almak yeterli:)
.
3-) Kitabın kapağını kaldırıp okumaya başlamak yook, kitap senin algının, odağının, zihninin kapağını ne zaman açarsa, asıl okuma o zaman başlıyor...
.
4-) Evet Proust bir dahi. Kelebeğin kanat çırpışlarını, karıncanın ayak seslerini işitecek kadar dahi. Bir çiçeğin kokusunu, bir aşkın acısını somutlaştırıp gözümüze sokacak kadar dahi...
.
5-) Odağımın kaybolduğu, kitaptan koptuğum anlarda, kendimi tümden verebildiğim satırlara geri döndüm. Biliyorum ki zihnimde anlamadan okuyarak oluşturacağım bir boşluk, diğer boşlukları da getirecek. Edebi hazzın doruklarına ulaşmak varken, zorlama bir okumaya dönüşecek bu süreç...
.
6-) Bu romanı yazabilmek için beş duyudan daha fazlası gerekir ölümlü bir insana. Bu adam anasının karnından bir
Reklam
Tartışmasız bu yılın en'lerime girecek ilk kitabını okudum sanırım. Yazarının adını da ISABEL ALLENDE, şöyle büyük puntolarla hem sayfama hem kafama kazıyayım.
.
Yazarının hayatına baktığımızda, yaşadıklarından yola çıkarak yazılmış bir aile romanı görüyoruz. Yazarın amcası olan Salvador Allen, 1973 yılında Şili'de askeri darbe ile indirip öldürülen sosyalist bir lidermiş. İsabel Allende'nin hayatı da o olaydan sonra hep sürgünlere gebe olmuş.
.
Bir asır ve üç kuşak bir aile, onlarca karakter, her karakterden ayrı bir roman çıkartabilecek kadar mükemmel kurgular. Acıyı da mutluluğu da, doğumu da, ölümü de, hırsı da vicdanı da ordaymışcasına, sanki dördüncü kuşaktan aralarına sızmışcasına okurun içine işleyecek betimlemeler...
.
Fantastik ögelerle aşırıya kaçmadan, büyülü gerçeklikle seni sarıp sarmalayan roman, ikinci kısımda adeta büyülü gerçeklikten acılı gerçekliğe keskin bir dönüş yapıyor. Bu dönüşün sebebi de, ülkemizce yakından bildiğimiz askeri bir darbe, postallar, dipçikler, işkenceler, tecavüzler ve penceresiz hücreler ve geri dönüşsüz sürgünler...
