Murat Yiğit
@Raskal
Fizyoterapist
Lisans
Eskişehir
193 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Evet nerde kalmıştık...Ben bir kitap sayfası falan gibi bir şeydim, dört ay olmuş elime kitap vurmamışım:) Neyse bazen olur öylesi dönemler, önemli olan sayfaların arasına tekrar dönebilmek, ait olduğun yere...
.
Üçlemenin ikinci kitabını da bitirdim, şimdi kaldı geriye elde var Osman. İlk kitapta osbir dergilerine kapak kızı olarak poz veren Şebnem'in, bu sürece ve bu cürrete nasıl geldiği, bir insanın hayatında intihardan daha kötüsü olan özyıkıma nasıl ulaştığı, böyle azar azar, bile isteye, yıkıla yıkıla nereye varabileceğini oturup, okuyup izliyoruz...Aynı Şebnem gibi...
.
Harbiden de güzellik başa bela be...Onca kendi çirkin, ruhu kendinden çirkin insanlar arasında, çölde açan çiçek gibi hemen farkedilmen, herkesin tutmaya, koparmaya koklamaya çalıştığı Şebnem misali...
Reklam
Çuf çuf da çuf çuf, çuf çuf da çuf çuf...Evet sayın okuyucu sizleri şöyle alalım Ayfer Tunç'un yemekli vagondaki tren yolculuğuna eşlik edin, birer duble de rakı koyalım önünüze, kitaptaki karakterler içip anlatıyorlar ya, aynı promilde buluşmak lazım, daha iyi anlayabilmek için insanları...
.
Yazarın üçlemesinin ilk kitabı, tek bir mekan, ana karaktermiş gibi görünen üç karakter, bir garson, bir bankacı ve bir radyo programcısı veee bu üç karakteri gölgede kaldığı, çok da bahsi geçmediği, satır aralarında saklandığı halde herkesi avucunun içinde tutan kapak kızı Şebnem...Erotik bir dergide çırılçıplak fotoğrafları basılan kiminin sevgilisi, kiminin akrabası, kiminin bilmem nesi, kendinin hiç kimsesi Şebnem...
.
Seviyorum dilini, kurgusunu, sadeliğini, yazarın karakterlerinin bizden biriymişciliğini, al beni koy o trene sırıtmam, al o trendekini koy benim hayatıma kaldığım yerden devam eder, yalnız Bünyamin'in yerine koymayın gözünüzü seveyim, ben o içimdeki kurtla yaşayamam:) Bu ara acayip bir okuma tembelliğim var, umarım geçer, tez zamanda başka kitapta görüşmek üzere, kitapla kalın...
Nutkum tutuldu, lakin bu tutulum eserin şahaneliğinden değil, benim hiç bi şey anlamamdan kaynaklı, zaten anlatıcı da bi şeyleri anlatmak derdinde değildi zannımca, kusmuş, kelimeler kusmuş dimağından bende onları temizledim ellerime ve beynime bulaştırmadan, durum sadece bundan ibaret...
.
Aslında anlatıcı yani yazarımız kendini kelimerle bir takım gösteriler yapan ve insanları eğlendiren bir soytarı olarak görürken, bu eserin kabul görmesinden sorumlu editörü bir tirana, bir hükümdara benzetmektedir. Her şey onun iki dudağının ucundayken o iki dudağı güldürmekle, ona yaltaklanmakla parayı ve şöhreti yakalamaya çalışan bir soytarı anlatıcımız...
.
Hee diyeceksiniz ki ne anlattı? Hiç...Bölüm bölüm aslında hikaye olabilecek kurguların etrafında döndü durdu. Şöyle yazsam şöyle olurdu, ama ben şöyle yazdım bi bok olmadı tarzında anlatılar bütünü bir kitap. Kitapları yarım bırakmama gibi saçma bir takıntım olmasa, 134 sayfalık kitabı 134 kere yarım bırakabilirdim:)
