Öldürdü saçlarımda filizlenen Çerkes çiçeklerini
Uzaklığın
Öldürdü şiiri şiar etmiş kalemi
Kelam; adınla üflendi gönlümün göğüne
Zamanın değirmeni vakti öğütürken
Yokluğun ölümle savaşı insanın
Kaybettim
Ve Bir güvercin uçurdum göğüne
Kanadına asılı umut dolu mısralarla
Göçe zorlanmış
Yurdundan edilmiş kavim gibi şimdi sevgim
Kök salacak toprağından mahrum
Dallanıp serpilme takitinden yoksun
Benliğime işlenmiş varlığın
Yitişin
Çağın kapanışı
Kıyameti hanımeli çiçeklerinin
Avucumda adının rengiyle Mineli koca bir sızı
Kaybettim.