Ali Osman Bulut
@Raskolniko
İletişim sosyolojisi ve Etnografi
Kent ve birey
Kitap, doğa, sinema ve fotoğraf
Sen benim kara ömrüme vuran
Suyumu harelendiren sevincimdin.
Onu sevebileceğinin en yücesiyle sevdin.
Titreme daha fazla kalbim.
Bağışla kendini artık, onu da
Bırak gitsin… Bırak Gitsin.
O senin en ezel gününden kaderin
Sen onu nasılsa bin kere daha
Seveceksin
Birhan Keskin
Birhan Keskin
Gidiş
Senin gözlerin benim gerçeğim
(sendeki telaşa onlarla inandım)
bakmıyor bana,benden uzakta.
Aramızdaki mesafede gerilen
bir teli inletiyorum seninle
sesi ben duyuyorum tek,
birşey duyduğu yok kimsenin
benden başka.
Bir hülyanın hatırasında
kasıp kavuruyorum kendimi
diyorlar ki, hayat yalandır,
aşk da.
Nasıl inanırım,o;
olmak istemiş de olmamış
bir yarım nefes gibi şuramda.
Sana dokunamayacak kadar
ürkek kalmış olduğum bu mesafeden
dön/erken sen
önce ayaklarının gerçekliğine inandır beni,
inanmak istesem de
senin gidişin yalandır bende.
Birhan Keskin
Birhan KeskinVeda tınısı
Bir veda türküsüdür sevdanın eteklerinde salınan
Edilen sözlerin iftarı ahire emanet
Boynumun borcudur berzaha taşımak adını
Gökten indirilmedi adak
Kurban diye gönlüm uzattı boynunu bıçağa
Heyhat
Başucunda Mine çiçekleri olana mesele mi ki ölmek
Bir veda tınısıdır gönül perdesini titreten
Hüzzam dökülür inceden
Bahman Ghobadi şöyle diyor
"Bir atın umudu yoktur. Onu, sırtında şakıyan kamçının umutsuzluğu yürütür. Bizim hikayemiz de biraz böyle."
Hikaye biraz da böyle sanırım