Ali Osman Bulut
@Raskolniko
İletişim sosyolojisi ve Etnografi
Kent ve birey
Kitap, doğa, sinema ve fotoğraf
Gölgesini de alıp gidiyorlar
O kalmalı hiç değilse
Karanlık mesele değil
Ya güneş doğarsa
Anla artık inşirah sesinden dökülür ayet ayet
Mağrur sessizliğin
zalim tiranlardan kalma miras
İmkanım olsa yine delirir
deliliğe övgüler ile gelişinin
Nasip ya kim bilir belki gülüşünün
Eski bir bahardan kalma tahta kapılarını aralarım
İmkan, mümkünün tevekkül ile mücadelesi değil mi
İmkanım olsa bin kere ölür sesinle yine yeşeririm
Bir öğle sonrası
Düştü varlığının muştusu göğüme
Yitişin vaktin karası
kayıp gidiyor gözlerimden yaşamak sevinci
Hilal asılı göğüme
Güzelliğine mısra dökmek
Kelamı inceltip iplik iplik işlemek zul parmaklarıma
Mağrur sessizliğin, gönül toprağında işlenen cinayet
Susmak öldürür
Ses et yaşamak
üflensin gönül Sur'undan
Anla artık inşirah sesinden dökülür ayet ayet
Yokluğun, sürgünü zûlme düçar kılar
Yüzüme emanet bıraktığın
Ya al bu buruk bakışları çehremden
Yahut kaldır benliğime işlenen varlığını
Ne yana baksa gözlerim
Tebessümünün şükre sebep zarafeti ile irkilir
Yokluğun, sürgünü zülme düçar kılar
Hayaline meftun gönül
Vuslatı ufkuna milad kılar
Gitmek şerrin sularını taşır
Sihre bulanmış testilerle
hayrın yoluna revan ayakların
Gel
Çaresini yitirmişsin baharın
Dönmüşsün bir gurbet ihtiyarına
Rüyalar içinde gördüğüm vadi
Nedendir içimde dinmeyen çığlık
Uykularım yalnız seni bekledi
Bakışın yabancı
Gözlerin ılık
Düş vadim
Nurullah Genç
Nurullah Genç