Kadir CİBA
@Raskolyevski
Babam İçinŞiir
Allahım!... İşte bugün,
Şu zavallı ömrümün
En matemli bir günü.
Elim böğrümde kaldım,
Ben bugün haber aldım:
Babamın öldüğünü.
Bitti hayatın tadı,
Bu haber bırakmadı,
Dudağımda tebessüm.
Kalbim oyuldu yer yer,
Aman Yarabbi, meğer
Ne acıklı imiş ölüm.
Daha birkaç gün evvel,
Yüzümü okşayan el,
Şimdi toprak oluyor.
Kendi vücudum kadar
Bana yakın olanlar,
Birden, uzak oluyor.
Ah Baba!.. Daha düne
Kadar senin göğsüne
Saklıyordum başımı.
İnan babacığım, inan,
Bu ateş menba'ından
Kuruttu gözyaşımı...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İLK BEYAZ SAÇŞiir
İnmiş sırtıma ömrün,
İnsafsız bir kırbacı.
Gördüm başımda bugün:
Beyazlaşan ilk saçı.
Şimdi bana hoş gelen
Bürümüş gibi aklar
Yarın öbürgün birden
Bire çoğalacaklar.
Beni okşa, sar diye
Bana yalvaran çiçek,
O gün ihtiyar diye
Başını çevirecek...
Fakat bu bir teamül
Kâinat kadar eski...
Boş yere üzül
Dünya buna değmez ki...
Biraz kalender olmak:
İşte hayatın ilmi.
Alemde heder olmak
Pek tabiî değil mi?..
Elbet ihtiyarlayıp
Toprağa döneceğiz
Biz bir günde parlayıp
Bir günde söneceğiz.
BuruşuklarŞiir
Hastayım, hasta... Ölgün...
Gördüm yüzümde bugün:
Bir sürü buruşuklar...
Daha yirmi yaşımda
Beliriyor karşımda,
Siyahlaşan ufuklar...
Ne kadar boşmuş hayat.
İşte, bana birkaç hat
İhtiyarladın! diyor...
Bu çizgiler bir nehrin,
Yatağındaki derin
Çukurlara benziyor:
Bir sel gibi ömrümüz,
Akarak gece, gündüz
Kazmış bu çukurları...
Biz ki sönmüş bir koruz;
Bilmem ne bekliyoruz
Böyle benzimiz sarı...
