Baştankara
@Ravent
Florebo quocumque ferar
2006 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Her tekrarında affının ne kadar anlamsız, boş ve aptalca göründüğünü hatırlıyordu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Serinin tadı kaçıyor mu derken bu kitapta nasıl ters köşe oluyorum, oynat bakalım.
İlk kitap hariç serinin her kitabı ilgi çekici başlayıp sonradan sıkıcılaştı. Kimisi finalde toparladı, kimisi toparlayamadı. Bu kitap toparlayanlardan. Hem de öyle bir toparlamak ki beğenim bir anda arşa çıktı. İkilinin çözmesi gereken bir belirsizlik vardı ve ikisi de bu konuda o kadar özverili davrandı ki bayıldım! İlişkilerinin ilerleyişini zaten sevmiştim. Kennedy'in yavaş yavaş kabuğunu kırıp sevmeyi ve sevilmeyi deneyimlemesi; Isaiah'ın sevgisini ve ilgisini göstermekten hiç çekinmemesi kalbimi on ikiden vurdu. Geçenlerde “sevdiği kadının bastığı taş olmak isteyen bir karakter arıyorum” diyen birine denk gelmiştim. Bu kitabı o zamanlar okumuş olsam direkt Isaiah'ı önerirdim, öyle çok sevdi Kennedy'i. Kurdukları bağ ve ilişkilerindeki bazı nüanslar da çok hoşuma gitti. Dediğim gibi, ne oluyorsa hep ortalarda bir ilgim azalıyor, burada da azaldı ama son düzlükte yine yüzüm güldü.
Ayrıca Kai'nin kitabında bahsetmemişim ama Isaiah ile Kai'nin ilişkisini çok sevdim. Aynı şekilde Isaiah'ın takım arkadaşlarına ve onların Max'a ve Kennedy'e olan yaklaşımına da bayıldım. Beyzboldan gram anlamam ama seride en çok beyzbolcuların ortamından keyif aldım sayelerinde.
Tek üzüntüm, Reese ile Monty'ye ayrı bir kitap yazılmamış olmasıydı çünkü serinin son kitabı Rio'nundu. Ama bir baktım ki Reese ile Monty'nin de kitabı varmış! Sadece daha satışa açılmamış. Mutluluktan ve keyiften dört köşeyim şu an. Onların kitabını okumayı da heyecanla bekliyorum.
Ama sanırım kaderini benden daha çabuk kabullendi.
Ya öyle, ya da büyürken hayal kırıklığını göstermesine hiç izin verilmedi ve şimdi nasıl yapacağını bilmiyor.
