Kendime yalnız kalmak istediğimi ve yalnızlığa alışmam gerektiğini söylüyorum. Yine de, eğer o giderse -gittiğinde- yalnızlığın artık bir mola olmayacağından korkuyorum. Sadece yalnızlık olacak.
Keşke biri ne olduğunu sorsa. Nasılım? Boş şeylerden başka bir şey. Bir şeye ihtiyacım var mı?
Kesinlikle evet, bir şeye ihtiyacım var. Birinin umursamasına ihtiyacım var.
Son birkaç aya kadar hayatımın ne kadar rahat olduğunun bir kanıtı, mutsuz olmayı hiç düşünmemiş olmam. Yani, mutlu olmayı da hiç düşünmedim. Sanırım havada süzüldüm diyebilirim...