Vişnee
@Readerloji
56 okur puanı
Eylül 2016 tarihinde katıldı
Bir süre kalemin ucuna öylece baktıktan sonra bir şeyler yazmak istediysem de hiçbir şey yazamadım. Bu sanki aniden arkadaşımın ismini unutmuşum da dilimin ucunda olmasına rağmen hatırlamıyormuşum gibi bir histi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çizim defterimi masanın üstüne koydum ve gözlerim defterin içinde kaybolana kadar çalıştım.Yine de ortaya çıkan resim hiçbir şeye benzemiyordu. Kalemimi koyup düşündüm. Zaten böylesine soyut bir şeyi resme dökmeye çalışmak hataydı. İnsanoğlu birbirinden çok da farklı değil. Çoğunda aynı miktarda hayal gücü olması olası ve hislerini çeşitli yöntemlerle ebediyete taşımak için uğraştıklarına şüphe yok. Peki ya o yöntemler neler olabilir.
Bugün gerçekten de çok sessizdi. Sanki herkes beni geride bırakıp gitmişti. Gerçekten gitmişlerse, gittikleri yer öylesine bir yer olamazdı.
Bu coşkun ve ucuz kabadayı, sükûnetin eşlik ettiği bu bahar gününe en uygun renkti.
Eğer ona aşık olsaydım ve kendimi parçalayacağımı bilsem de onu görmeye gitmem diye düşünseydim, bir de deminki gibi ayrılan bakışlarımız için dehşete düşene kadar ki süre zarfında mutluluk ve pişmanlık arasında gidip gelen bir duyguya kapılsaydım, ben de mutlaka böyle bir şiir yazardım.