Yaşanmış günler yaşanacak günlerin içinde erir; saatlerin günün içinde, haftaların ayların içinde eridiği gibi. Harcanmış günlerden insana kalan yalnızca yaşadıklarıdır. Bu yaşadıkları kayda değerse ruhunda, belleğinde unutulmaz izler bırakır. Günler aynı tonda geçiyorsa hayat çekilmez olmaya başlayacaktır.
İnsanın belleğinden yakasını kurtarması büyük emek ister, ama bunu başardığında sınırlarının zannettiğinden çok daha geniş olduğunu görürsün. Adına kâinat denen bütün sorunları ve bütün çözümleri barındıran bu devasa bütünün içindesin. Geçmişine değil, ruhuna git. Kainat pek çok değişimden geçerek tazelenir. Bu değişimlerin her birine hayat deriz. Fakat nasıl hücrelerin değiştiği halde sen aynı kalıyorsan zaman da geçip gitmez, sadece değişir.