“Ve sen, ne zaman sana bir cevap versem, o cevabın içinden kelimeleri seçiyor ve geri kalan kelimelerin hiçbir önemi yokmuş gibi, onları bir çakmağın ucunda yakarak öldürüyorsun.”
Rüya oluşuna üzüldüğüm bir rüya gördüm bugün. Kalktım, kahvemi içerken düşündüm. İçime bir sıkıntı çöktü. Gözlerim doldu.
Önümde iki seçenek vardı. Ya oturup ağlayacaktım ya da o rüyanın gerçek olması için bir şeyler yapacaktım.
İkinciyi seçtim.
Daha ilk satırlardan beni içine çeken, keşke daha önce okusaydım dediğim bir kitaptı. Yazarın kalemini bakış açısını sebiyordum zaten. Hayata daha farklı bir yerden bakmamı sağladı bu kitap.