Zana

Zana
@Reallilith
Ez xumxuma ava çeman, Ez çerx û govend û sema, Tîn im di nêv kat û lema, Jîn im, hebûn im, tevger im.
Var olabilmek için sergilenmiş olmalarının gerektiği olumluluk toplumunda, artık hepsi birer meta haline gelmiş şeyler sergi değeri kazanmak uğruna kült değerlerini yitirir.Sergi değeri açısından salt varoluş hiçbir anlam taşımaz. Kendi içinde kalan, kendinde oyalanan bir şeyin değeri yoktur artık.
Reklam
Çalışma” sözcüğünü pek sevmem. Çalışması gereken tek hayvan insandır ve sanırım bu, dünyadaki en komik şey. Diğer hayvanlar yaşamlarını yaşayarak sürdürürler, ama insan, hayatta kalmak için gerekli olduğunu düşünerek deli gibi çalışır. İş ne kadar büyükse, mücadele ne kadar fazlaysa, o kadar harika oldu­ğunu düşünür.
Tutunduğum bütün kavramların ve varolma fikrinin kendisinin boş birer yalan olduğunu görebiliyordum. Ruhum hafifledi ve ber­raklaştı. Zevk içinde vahşice dans ediyordum. Ağaçlarda küçük kuşların cıvıldadığını duyabiliyor ve uzaktaki dalgaların doğan güneşle birlikte parıldadığını görebiliyordum. Yapraklar yeşillik ve ışıltı içinde dans ediyordu. Bunun, gerçekten de yeryüzündeki cennet olduğunu hissettim. Bana hükmeden her şey bütün ıstırap­lar, rüyalar ve yanılsamalar gibi kayboldu ve “gerçek doğa” deni­lebilecek bir şey açığa çıkmış karşımda duruyordu.
Bilim adamı için de durum aynıdır. Gece gündüz kafasını ki­taplardan kaldırmaz, gözlerini zorlar ve miyop olur. Eğer bunca zamandır ne için çalıştığını merak ediyorsan, bunun cevabı miyop­luğu giderecek bir gözlüğün mucidi olmak istemesidir.
Hiçbir çelişkinin ve hiçbir ayırdedişin olmadığı bir dünyada yaşayanlar çocuklardır. Işığı ve karanlığı, güçlüyü ve zayıfı algılar­lar ama bir yargıda bulunmazlar. Yılan ve kurbağanın varolması­na rağmen, çocuk güçlülük ya da zayıflıktan anlamaz. Yaşamın öz­gün hazzı buradadır.
Reklam