Hayatımızın..
Bir yedeği..
İkincisi..
Yok..
Kenarımızda..
Ertelediklerimizi..
Telafi etmeye..
Pek vaktimiz de yok..
Yaşamak..
Ömür..
Bir..
Kereye mahsus..
Verilen..
Bir şans..
Yaşa..
Yaşayabildiklerini..
Erdemlice..
Tüm..
Yozluklara..
Despotluklara..
Olumsuzluklara..
Dik durup..
İnat..
Edercesine..
Sev..
Önce kendini..
Sonra..
Güzel olan ne varsa..
Sev..
Olduğu gibi..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Hani..
Bazen..
Fazla gelir ya..
Yaşamda..
Çok şey..
O zaman..
Düşünki..
Dünya çocuk bahçesi..
Hayat dediğin oyun..
Oyalandır kendini..
Çeşitli oyunlarla..
Ama dikkat et..
Oynarken de..
Düşebilirsin..
Yaralanırsın..
Kanar..
Ellerin, dizlerin..
Boşuna bakınma hiç..
Annen yok etrafında..
Tutamayacaksın..
Basmalı eteğinden..
Artık..
Kendi yaralarını..
Kendin saracaksın..
Ve..
Anlayacaksın..
Yaşamak..
Eşitsiz..
İçeriği adaletsiz..
En zor..
Ezberlerini yıkıp..
Öğrenmeye başladıkça..
Zıtlıkların..
Aynılığını göreceksin..
Zor olanın basit..
Uzak olanın yakın..
Gürültünün sessizlik..
Kalabalığın yalnızlık..
Sorunların içinde de..
Çözümlerin olduğunu..
Zıtlıkların bütünlüğü..
Şaşkınlığa sebep olacak..
Şaşkınlığın..
Sorgulamaya dönüştüğünde..
Artık ögrenmeye..
Başlamışsın demektir..
Deneyimlerle..
Yaşayarak öğrenilen..
Kolay unutulamaz..
Gerçeklere yaklaştıkça..
Kendini yapa yalnız..
Ve hiç bir yere ait..
Hissedemeyeceksin..
Fakat..
Yapacak bir şey yok ..
Özünü öğreniyorsun..
Bunun elbette..
Bir bedeli olacak..
Rahatı sevenlerin..
Cesur olmayanların..
Uzun yıllar önce..
Bir şehrin..
Varoş mahallesinde..
Bahçeli bir evde..
Doğmuşum..
Dört çocuk sahibi annem..
Beşinci olarak..
Beni hiç istememiş..
Doğmamayım..
Düşük yapsın diye..
Elinden geleni yapmış..
Ama ben daha..
Annen karnında başlamışım..
Var olma savaşına..
Bir avuç içi kadar halimle..
Direnmişim ve..
Var olmamı seçemeden..
Bu dünyaya gelmişim..
Tabi bu dünyada..
Bu kadar sahte..
Bu kadar çıkarcı..
Bu kadar egosuna tapan..
İnsan olamamış canlıların..
Olduğunu bilseydim..
Anneme yardım eder..
Gönüllü düşerdim..
Doğmamak için..
Elimden geleni yapardım..
Ama artık çok geç..
Varım ve..
Düşünen insan..
Gün gelir..
Mutlaka..
Sorgular..
Anlamı arar..
Bende öyle yaptım..
Sorgulamaya..
Araştırmaya..
Bir arkeolog gibi..
Kazılara başladım..
Zihnimin..
Ruhumun..
Her alanında..
Kuytular kazdım..
Kazdıkça..
Derinlerde..
Mutlaka..
Bir anlam bulacağımı..
Ümit ettim..
Var oluşumun..
Sebebi neydi..
Parmak izim gibi..
Tüm olaraktan da..
Ben özel miydim..
Yoksa..
Anlamsız bir evrene..
Öylesine atılmış..
Kendini önemli sanan..
Bir can mıydım..
Ve..