Tuğba KAYA
@Redzombi
İtfaiye Eri
Erciyes üniversitesi astronomi ve uzay bilimleri
İstanbul
20 Haziran 1992
72 okur puanıMart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
"Bir insan ne kadar yalnız olabilir ve bu yalnızlık nerede başkalaşır?"
Başlarda o dinginliği, sessizliği, karakterin kendi hâline kurduğu düzeni çok sevdim. İnsanlarla değil de kendiyle kalmayı seçmiş gibiydi. Sessiz, ama depresif değil.Yalnızlığına hâkim biriydi.
Altını çizdiğim çok fazla yer ve üstüne düşündüğüm pek çok paragraf oldu. Özellikle "kimse bu kadar yalnız kalmamalı"dediğim satırlar...
Ama sonra biri girdi hayatına ve her şey değişti. O tanıdığım kadın gitti, yerine bir başkasını sürekli düşünen, neredeyse ona tutunan biri geldi. Bu geçiş çok ani ve beni bir okur olarak ikiye böldü.
Bir yandan yalnızlığın sade güzelliğine hayran kaldım, diğer yandan bu yalnızlığın ne kadar kırılgan olabileceğini gördüm.Ama sonra düşündüm: Belki karakter yalnız kalmak istememişti. Belki hayat hep onu yalnızlığa doğru itmişti.Kendisi mi seçmişti bu hâli, yoksa başka seçeneği mi yoktu?
Kitap bana iki ayrı bölüm gibi geldi:
İlk bölüm: sessizlik, denge, kendiyle barışık bir yalnızlık.
İkinci bölüm: tek bir kişiye yönelmiş, sarsılmış, duygusal olarak savrulmuş bir hâl.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sana Gül Bahçesi Vadetmedim – Joanne Greenberg
Bazı kitaplar okuyucusuna içsel bir bağ sunar; karakterin acısı geçer, iyileşme umudu içini ısıtır ama maalesef o bağı bu kitap ile kuramadım.
Psikolojik rahatsızlıklarla boğuşan bir karakterin iç dünyasına girmeyi umarken, çoğu yerde dışarıda kaldığımı hissettim. Derinleşmesini beklediğim duygular, yüzeyde kaldı. Romanın son 40-50 sayfası ise neredeyse klasik bir “umutla bitmeli” çabasıydı. Evet, tamamen mutlu son değildi ama zoraki bir umut havası hâkimdi.
Yaklaşık 45 günde, sırf yarım bırakmamak için bitirdim. Akışta ciddi kopukluklar hissettim. Vermek istediği mesaj çok kıymetli olabilir ama bana geçmedi. Belki de ben hayata karşı daha güçlü, dirençli olduğum ve baktığım için, onun kırılganlığına yaklaşamadım. Empati kuramadım, çünkü onun zayıflığını büyüten hâli bana yorucu geldi.
