Hepimiz için ulaşılması en zor hayal, yaşanmamış hayallerimizin bize işkence etmediği bir noktaya ulaşabilme hayalidir. Dağınıklıkla baş edebilmek ve insan olarak yaşarken bir şeylerin hep dağınık kalacağını kabul edebilmek. Bütünleşmemişliğimize rağmen bir bütün olabilmek. Anılarımızın, tutkularımızın zincirinden, kendimizi başkalarıyla kıyaslayıp durmaktan ve dönüşmek zorunda olduğumuzu sandığımız insan tiplerini model almaktan kurtulabilmek,anı peşimizde sürüklediğimiz bagajlar olmadan karşılayabilmek ve zamanın kendisi gibi özgürce varolabilmek. 
En mutlu insanlar belki de
baca temizleyicileridir
öyle dar, öyle kara karanlık bir yerdedirler ki yüreklerini geniş, dayanıklı
aydınlık tutmak zorundadırlar
buna yükümlü sayarlar kendilerini.
Baca temizleyicileri başkalarını sevmekle kalmaz başkalarınca sevilirler aynı zamanda
çünkü herkesi düşünmeyecek kadar mutlu herkes tarafından düşünülmeyecek kadar mutludurlar.