Selçuk Karadağ
@Regerant
Yazar.
Uykusuzluk Hikayeleri (2021)
Kanat (2023)
Instagram: yazarselcukkaradag
Arkeolog
Üniversite
Ankara
Bodrum
131 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Gözlerinde hiç ışık yoktu, uzun soğuk bir geceydi o bakışlar.
Reklam
Rahatsız edici derecede gerçek
Öncelikle şunu belirtmek zorundayım: Kambur oldukça sert ve kaba bir dille ele alınmış bir novella.
Romanın çevirisini yapan Ebru Sarıkaya, kitabı Türkçeye oldukça akıcı bir şekilde çevirmiş ve Setenay Kunter’in seslendirmesi de oldukça iyiydi.
Kitabın yazarı Saou Ichikawa, daha önce çeşitli röportajlarda belirttiği üzere eserin yaklaşık %30’unun kendi hikâyesinden izler taşıdığını söylüyor. Ana karakter Shaka da yazar gibi doğuştan miyopati (bir tür kas hastalığı) ile mücadele etmektedir. Maddi olarak ayrıcalıklı bir ailesi vardır; ailesi onun için bir bakım merkezinde süit oda tutmuştur.
Bu süit odada yaşayan Shaka, bloglara erotik hikâyeler yazmakta; takipçisi dahi olmayan Twitter hesabından provokatif paylaşımlar yapmaktadır. Hikâye tam da Covid-19 salgını sırasında geçtiği için, rahatsızlığı nedeniyle zaten toplumdan dışlanmış olan Shaka iyice yalnızlaşır.
Kambur çok rahatsız edici bir roman. Ancak bu kadar ön plana çıkmış olmasının sebebi gerçekten çok iyi yazılmış olması mı, yoksa ağır fiziksel engelliliğin tüm ayrıntılarıyla bu denli gerçekçi tasvirine okurun alışkın olmaması mı, düşünmeden edemiyorum. Çünkü sonunda şu soru kalıyor aklımda: Shaka’yı gerçekten anlıyor muyuz? Yoksa yalnızca onun bize sunduğu çıplak zihni mi izliyor muyuz?
Shaka’nın engelli bedeni ile kurduğu ilişki, oluşturduğu fanteziler ve cinselliği keşfi; fiziksel sınır ile zihinsel sınırsızlık arasında gidip gelirken aynı zamanda “güç” olgusunu da sorguluyor. Özellikle Shaka ile Tanaka arasındaki diyaloglarda para ve fizik arasındaki güç çeşitliliği hem çok net hem de oldukça kindar bir biçimde anlatılıyor.
Novellanın okuyucuyu rahat bırakmak gibi bir derdi yok; hatta bunun da ötesine geçerek rahatsız edici bir röntgencilik hissi ile baş başa bırakıyor.
