- Anam həmişə deyirdi ki, hamının payını ayırıb kənara qoyurlar ki, o payı özü yeyə. Hərdən mənə elə gəlir ki, mənim payım olmayıb. Yeniyetmə vaxtı atama, qardaşlarıma görə öz payımdan keçməli oldum. Sonra ərimə görə. Mənə ya bir qəhrəmanın, ya bir vətən xaininin arvadı kimi baxırdılar. Sonra bir müxalifətçinin anası kimi tanıdılar. Sonra savaşçı anası oldum.
Neçə dəfə məni gah yuxarı qaldırıb, gah yerə çırpdılar. Bunların heç biri mənim öz payım deyildi. Heç vaxt heç kim mənim məhz özümün kim olduğumu, nə istədiyimi soruşmadı.
- Dua elə ki, Allah günahlarından keçsin.
Günahlarım? Nə günahım vardı ki? Təkcə bir günahım vardı. O da birini sevmək idi. Bu, həyatımın ən gözəl xatirəsi idi. İstəmirdim kimsə onu silə.
İçimden geleni yapmakta üşenmediğim, içimden gelmediği zamanlarda da ayıp olur şimdi diye kendime yüklenmediğim, kimseye bulaşmadan, kimseye de gereksiz söz hakı vermeden, her şeyin karşılıklı olduğunu gösterdiğim nice yıllarım olsun.
Canım kendim :)))
Bu kitabı təsadüfən, rəfdə görüb heç fikirləşmədən almışdım. Mövzusundan da xəbərim yox idi, bir anlıq məni çəkən bir şey vardı elə bil. Aldıqdan bir neçə ay sonra oxumaq istəyəndə baxdım ki, kitab General Polad Həşimova həsr olunubmuş. Və kənara qoydum bu günlərdə oxumaq üçün. Düzü, adi bir mədhiyyə kitabı oxuyacağımı zənn etmişdim, ancaq İlqar Kamil məni yanıltdı. Sevərək, birnəfəsə oxuyub bitirdim kitabı. Oxuduqca Polad Həşimova olan heyrətim, rəğbətim, heyranlığım isə izah olunmazdır.
Sevgi və minnətlə anıram şəhid Generalımızı...
"Sizə eşq ilə yazılmış bir kitabdan danışıram. Danışıram ki, siz də onu eşq ilə oxuyasınız. Necə ki Rumi deyirdi, eşq insanı tərbiyə edər və bu sehr yalnız eşqə məxsusdur!"
İlqar Kamil