Aydın səmadan ilk dolu dənələri yerə düşəndə insanlar bunun nə olduğunu anlamır və bəziləri çaşıb bu dolunu kiminsə üzüyündən düşən brilyant daş bilib yerə əyilir, soyuq buz parçasını barmaqları arasında əzir və ancaq bir neçə saniyədən sonra başa düşürdü ki, bu buzdur.
Deməli, yaxşı insanların etdikləri kiçik bir pislik ömür boyu acıdanda,
onların etdikləri böyük əclaflıqlar bir qram belə incitmir. Onlar, hətta yaxşı adamları əfəl va axmaq adlandırırlar. Biz onların gözündə çox aşağı və mənasız insanlarıq. Axı biz insanlarda rəqib və düşmən, ov və şikar axtarmırıq. Axı biz sevgi ilə qidalanırıq, pul və hakimiyyət ilə deyil. Bax ona göraonlar heç vaxt bizi anlamayacaq və sevməyəcək. Axı onlar bizə yox, bizim azadlığımıza nifrət edir. Onlar bizim özümüzə yox, onlara olan sevgimizə nifrət edir.
Qaranlığı məhv etmək üçün əlindəki yeganə şamla hücuma keçə bilməzsən. Çünki o sönsə ikinci şamı heç cüra yandıra bilməzsən. İman da
ürəklərdə yanan şamlardır. Birdən alışmaz, birdən işıq salmaz, damla-damla, ovuc-ovuc yayılar,çoxalar! Hər kəs öz şamını tutmalıdır.