Güneş Postacı
@Rensa
Dijital Tasarımcı ve Reklamcı
Yıldız Teknik Üniversitesi
İstanbul
34 okur puanıAralık 2016 tarihinde katıldı
Göl
Ebedi gecesinde bu dönüşsüz seferin
Hep başka sahillere doğru sürüklenen biz
Zaman adlı denizde bir gün bir lahza için
Demirleyemez miyiz?
Ey göl, henüz aradan bir sene geçti ancak,
Seyrine doymadığı o canım su yanında
Bir gün onu üstünde gördüğün şu taşa bak,
Oturdum tek başıma!
Altında bu kayanın yine böyle inlerdin;
Yine böyle çarpardı dalgaların bu yara,
Ve böyle serpilirdi rüzgarlarla köpüklerin
O güzel ayaklara.
Ey göl, hatırında mı? Bir gece sükut derin,
Çıt yoktu su üstünde, gök altında, uzakta,
Suları usul usul yaran kürekçilerin
Gürültüsünden başka.
Birden şu yer yüzünün bilmediği bir nefes
Büyülenmiş sahilin yankısıyla inledi
Sular kulak kesildi, o hayran olduğum ses
Şu sözleri söyledi;
‘‘Zaman, dur artık geçme, bahtiyar saatler, siz
Akmaz olunuz artık!
En güzel günümüzün tadalım o süreksiz
Hazlarını azıcık!
Ne kadar talihsizler size yalvarır her gün,
Hep onlar için akın;
Günleriyle birlikte dertlerini götürün,
Mesutları bırakın.
Nafile isteyişim geçen saniyeleri;
Akıp gidiyor zaman.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitabın her sayfasında nefesime bir acı, kalbime bir "huzursuzluk" sindi. İnsanların hayatları, bizlerin önyargılarından daha önemsiz olduğunu ne güzel anlatmış Livaneli. Boğazım düğümlenerek ve elimi açıp şükrederek bitirdim romanı ve en kötüsü bir kadın olarak Meleknaz'ın, Zilan'ın, Nergis'in yaşadıkları onların bedenine dokunan soğuk elleri öpmeye çalışan kokulu ağızlarını pis bakışlarını bedenimde hissettim. Sanırım bu kitabın büyüsü de buydu. Fazla söze ne hacet her zamanki gibi bir Livaneli klasiği...
Kedimizi hayvanlardan ve bitkilerden üstün görmemiz büyük bir aldatmaca, insanlık diye yücelttiğimiz şey aslında ne aşağılayıcı bir kavram diye düşündüm.
