"Buradan aşağı bakınca işlerimizi, küçük sıkıntılarımızı ve zevklerimizi, yediklerimizi, içtiklerimizi, acılarımızı ve sevinçlerimizi düşünüyorsun. İnsan böyle yaşıyor ve ölüyor. Ama buradan bakınca her gün yaşadığımız üzüntüleri hayatımızın sonu olarak düşününmemizin saçma olduğu anlaşılıyor. Yukarısı farklı. [...] Burada -bu yıldızların altında- bunların hiçbir önemi yok. Hepsi hayatın bir parçası. Buradan bakınca insan sadece yıldızlara dokunmak istiyor."
Sıradan bir insanın suç işleyip idam cezasına çarptırıldıktan sonra, o ana kadar kafasından geçen düşünceleri ve kalbinden geçen hisleri okumak oldukça ilginçti.
Ayrıca bu kişinin diğer insanlarla iletişimi, karşılıklı bakış açıları birçok anlamda hayata dair düşünmeye itti beni.
Giriş kısmındaki sahneyi de cok beğendiğimi ekleyerek yorumumu burada bitiriyorum.