Reyhan Bolat
@ReyhanBolat
8 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Puan vermedi·344 syf.··
2022 4. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 01 Mart 2022 17:50
·Yazar kitabın sonunda sonu en baştan mutsuz bittiği belli kitap diye tabir ediyor. Evet sonu baştan belliydi ama asıl merak ettiğim ise Mücellâ'nın neler yaşadıklarıydı. Kitapta o kadar çok insanla karşılaştı ki her defasında Mücellâ'nın kendi hayatında baş rol olacağı anı bekledim. Her anda ümit edip belki birazdan diye diye kitabın sonuna geldim.
İçimizden birini ya da birilerini anlatmıştı Nazan hoca. Mücellâ, ona çizilen sınırlar içerisinde yaşamış bunları farkettiğinde ise zaman yolculuğunda çok yol katetmişti. Bu yolculukta ise duyguları, olayları nasıl bu kadar güzel kaleme aldığını hayranlıkla okudum. Ve yine tadı damağımda kaldı kaleminin. Yüreğine sağlık hocam.
Peki kitap nasıl mıydı?
Tek kelime ile mükemmel
Uzun soluklu bir kitaptı benim için. Sanki sayfalara sığmayıp günlere aylara hatta yıllara sığmaya çalışıyordu.
Uzun tasvirler her zaman beni yormuştur. Bu yüzden kitabı okurken ilk başlarda ağır ağır giden bir kağnının içerisinde gibi hissettim. Fakat ilerleyen sayfalarda öyle hızlı ilerliyor ki hayranlıkla okuyorsunuz ve dönüp tekrar o tasvirleri okumak geliyor içinizden. 300. Sayfalardan sonra siz de artık bir Fransa'da bir İngiltere'de oluyor iki şehir arasında mekik dokuyorsunuz. Okurken hep sorguladım acaba gerçekten tüm bunlar yaşanmış mıydı; gerçekten adalet, eşitlik, hak, özgürlük arayan bu insanlar bunca akıl almaz olaya, merhametsizliğe rağmen bulabilmişler miydi adaleti, eşitliği, hakkı, özgürlüğü? Sanmam...
Her devirde var sanırım bu sancılı süreçler. Ama benim inandığım tek şey herkesin kendi doğrusu olduğu sürece gerçek adalet ne yazık ki bulanamıyor. Böylece kitapta olduğu gibi her zaman kurunun yanında muhakkak yaş da yanıyor. Ve o yangın gönüllerde her zaman alev almaya hazır bir kül gibi kalıyor.
