Arkadaş

Cemil bön ve duygusuz biri değildi, elbette üzülmüştü, üzülmüştü. Ama Cemil bir edebiyat okuruydu. Edebiyat okurları aslında okudukları her kitapta insanı muayene ve ameliyat eder. Bu yolla edindikleri bilgi, görgü yaşayarak elde edilemeyecek kadar büyüktü ve insana dair her seyi anlarlar, sahiden anlarlar.
Reklam
bir çiçek ki taşırmış içinde hep solgunluğu, suyun akışında bir boğulma korkusu varmış.
acı, bir ırmak gibi doluyor yüreğime bardaktan boşanırcasına ağlamak istiyorum beni artık ne çiçekler ne çocuklar kurtarır ne de o her gün yinelenen doğum.
Kör biri görmeye başlayınca ne olur biliyor musunuz? her gördüğüne inanır.
Reklam