Rıdvan ERTAŞ

Rıdvan ERTAŞ
@Ridone65
Kısa söz, şiir ve senaryo Bilgi ağır, insan hafiftir.
İstanbul
1996
13 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
İnsan
Her insan bir örnektir. Kimisi iyi Kimisi kötü. Rıdvan Ertaş
Felsefe
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Aşk
Sen; kör düğüm gibi düğümledin kalbimi, çözmeye kalktıkça acıtır. Öyle bırakıncada sızlatır.. Rıdvan Ertaş
Şiir
Nasılsın diye sorma!
Nasılsın diye sorma? Yorgunum. Yılların yorgunluğu, sırtımda kambur oldu. Hem kalbim, Hemde bir ayağım çukurda artık. Birazda dargınım hayata, Hep tuz pembe görünüp, Taktı peşine, deli divane gibi boş yere. Eskisi gibi değil hayat, Gönüller kirlendi. Sevda, Mertlik, Komşuluk, Ve insanlık kalmadı, Bir bir döküldü kalplerden toprağa. Mezarlık ölü dolu, kimse yok evlerde. Ne soğanın tadı var, Nede şarkılar kederli artık. İnsanlar kokuyor artık, Kedimin temiz kukusundan biliyorum. Mutluluk eski sokaklarda kaldı. Eskilerde kaldı her ne varsa işte. Rıdvan ERTAŞ
Şiir
Yokluğun
Yokluğunda değil içim, nefesim bile soğudu. Rıdvan ERTAŞ
Şiir
Eski insalar
Mutluluk fukurduyordu kahkahalar eşliğinde, sobalı evimde. Sevgi mi? Soğuk kış gecelerinde sıcak bir çay bardağıydı, içimizi ısıtan. Üşümezdi insanlar. Neden mi? Soğuk insan yoktu ki, eski takvim yapraklarında. Şimdi mi? Mutluluk savruldu, takvim yaprakları gibi. Sevgi mi? Elekten harmanlanıyor, Ekmeye; tohum yok denecek kadar az, Yeni takvim yapraklarında. Rıdvan ERTAŞ
Şiir