Dilek
@Rint
“Kuş ölür, sen uçuşu hatırla.”
Hiçbir şey boşlukta sallanmamaktadır, saçmalık bile kendine bir dayanak noktası araştırmaktadır, her şey, bütün nesneler yaratılışlarındaki amaca doğru yürüyüp gitmektedirler: kara gecede, kara taşın üstündeki kara karıncanın kıpırtısı bile denetim altındayken som bilinç olan insanın -elbette insan'ın- kendini denetimden uzak sayması mümkün müydü? Mümkün müdür? Beklemek tüm anlamın kendisiydi, bekler ve düşünürdü, boşuna olamazdı, hiçbir şey boşuna olamazdı, boşuna değildi, sebepsiz, yersiz değildi, bekliyordu ve beklediği gelecekti.
"Hislerimiz neyi biçimlendiriyorlarsa dayanağını onda arar ve o dayanağı daima kısa bir süreliğine bulurlar.
Tarih, olaylar, hatta sanat bile - mutluluk eksikliğinden ortaya çıkar. O eksiklikse şartlardan, yani şartların mutluluğa erişmemize izin vermemesinden değil hislerimizden ileri gelir.