İsmail ERKAL
@Rkl21
"Kitap insanı, insan dünyayı değiştirir.
Şu anda okuduğu kitap
Ve yaprak, teker teker, bütün bir ahenk içinde, nazlıca dökülen yapraklar. Neyin sembolüydüler? Ömrün mü? Zamanın mı? Anın mı? İnsanın mı? Günün mü? Haftanın, ayın, yılın mı? Yüzyılın mı? Yoksa hepsinin mi?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ey sen, insanlığın çığlığı,
İnsanlığın yakarışının sesi,
Kulak ver bana; Dicle'yim ben,
Dicle türküsünün sesi,
Dilsizlerin dili, sesizlerin sesi...
Dünün, bugünün adıyım ben,
Dağlar ülkesinde,
Çöl ülkesinde, nehirlerin ülkesinde,
Dengbejlerin kelamıyla sonsuza kadar yaşayan.
Sessizlik, yorgunluktur,
Yorgunluk değilse kederdir,
Keder değilse hasrettir,
Hasret değilse sızıdır,
Sızı değilse derin bir düşünce, bir anıdır,
Veya bütün bunlardır.
Veya bunlardan bazılarıdır.