Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi farkedemezsen,
Rüzgârların, nehirlerin, kuşların sesinden,
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme, müsterih ol;
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini,
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede,
Hatırla ki mahşer günüdür
Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.
Cahit Sıtkı Taranci
Düşlerinden sevdiğin biri düşünce uyanırsın,
kırılırsın,
acıtırsın canını bile bile..
İnsan ne acıklı ve ne çok duvar.
Varmış.
Ömür akıp giderken, bitiyormuş dostluklar.
Bir el boşta, öbürü cepte...
Kalptendir tek tek düşenler...
Aşk biter.
Miş.
Sevgiler bitmese, iyiydi.
Güzeldi...
Uyandım düşlerimden, düşme diye uyudum öğle vakti.
Yine de düştün.
Düşesin varmış...
Kemal Hamamcıoğlu