En kötüsü, hayır demeyi öğrenemedim... Yemeğe kal, dediler: kaldım... Oysa, kalınmaz... Onlar biraz ısrar ederler; sen biraz nazlanırsın... Sonunda kalkıp gidilir... Her söylenileni ciddiye almak yok mu, şu sözünün eri olmak yok mu; bitirdi, yıktı beni...
Montaigne, kötü davranışlardan istemediğiniz için kaçının, diyor; beceremediğiniz için değil... Beni ne güzel açıklıyor... Ben de diyorum ki: Sayın Montaigne ve sizin gibiler..! Canınız cehenneme..! Sizin haklı olmanız bana hiçbir şey kazandırmıyor... Köşemde kıvrılıp ölüyorum işte...