RoYaLSi
@RoYaLSi
334 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
Öğrendiğim şu, hayatta her şeyi tüketen, ruhu öldüren, sahip olduklarının kıymetini unutmana sebep olan tek bir şey vardır, o da alışmak... İşte bu sebeple, nankörler her güzelliğe kolay alışır ve de bu alışkanlığın perdesi altında, evveliyatlarındaki bütün diğer günleri unuturlar. Gençlikmiş, sıhhatmiş, servetmiş, hepsi iki günde hükümsüz kalır. Bir de çilekeşler var, onlar da ızdıraba kolay alışır. Onlar için de işkenceymiş, ölümmüş, kölelikmiş, hiçbirinin hükmü yoktur. Velhasılıkelam, iyiye de kötüye de fazla alışma evladım. Alışırsan, güzel olanın kıymetini bilmez, kötü olandan da rahatsız olmazsın. Kıymetsiz bulduğun yahut rahatsız olmadığın şeyler için de, asla ve kat'a mücadele etmezsin. Kuruyup gidersin bir köşede, hiç yaşamadan ölürsün...
Sayfa 137
Herkes kalbinde kendi acısını ve dünyasını taşıyor. Yüzlerde hayatın yalnız ıstırap izleri okunabiliyor. Kimsenin kimseye baktığı yok. Kimse kimseyle konuşmuyor...
Sayfa 134
Güven, ruhunuzda hissetmediğiniz sürece sadece bir kelimeden ibarettir...
Sayfa 73
Mutlu insan görmek istemezdi etrafta. Mutlu insan görmek kendisini eksik hissettirir, mutsuzluğunu hatırlatırdı. Herkesi kendiyle karşılaştırmaya alışmış insanların zihni böyle çalışır. Mutsuz, hele ki bedbaht insan gördüğündeyse kendi sefil hayatı için şükrederdi.
Sayfa 154
