Halil Demircioğlu
@Robii67
Kitap okumaya geç de olsa artık vakit bulabilen. Yakın tarih kitapları başta olmak üzere hemen hemen her türlü romanı okumayı seven bir kitap manyağı.
İki çocuğun gözünden ve onların konuşma dili ile aktarılan bir 12 Eylül darbe dönemin romanı. Ece Temelkuran'ın 12 Eylül öncesi yaşanan olayları aktarımı bence çok gerçekçi ve etkileyici. Okurken kendi çocukluğum ve çocuksu sırlarım keşiflerim hep aklımdan geçti. Çocukluk devrimden gelen fısıtılar hala kulaklarımda.
Reklam
Abdullah beyin badem bıyıkları altından domur domur dudakları parlıyor. Bu adamın bakışındaki müstehcenlik yüzünden başımı istemeden tiksintiyle öne eğiyorum. Bu gergedan da muhakkak ki bunu yeni gelin utangaçlığına yoruyor. Allah'ın belası herifin gözlerindeki o tuhaf ışıltı... Baktığı herkes çıplakmış gibi parıldayan o gözler... Kesif ve kesintisiz bir tecavüz hissi...
Pamuk tüccarı bir ailenin parasıyla kendini İstanbul sosyetesine kabul ettirmesi. Bu kabullenme sürecinde İstanbullu bir gelinin; fakir hayatından çıkıp birden bire bu sosyetik hayata uyum sağlama çabaları. Yaşanan ikilemler, toprak zengini ağaların çevresine ve kendilerine hiç bir faydası olmayan har vurup harman savurmaları. Eski Türk filimleri tadında güzel bir roman.
Hayatının her döneminde mevcut düzene muhalefet olan yazar; eğer günümüzde yaşasaydı bence kesin Beşiktaş Çarşı grubunun bir üyesi olurdu. Çarşı herşeye karşı!
Yazarın roman içerisindeki sanırım 1950li yıllara ait tespitlerinin günümüzde de hala geçerli olması düşündürücü...
Hayatında tek satır kitap okumamış; gazete TV haber başlıklarıyla memleketi kurtaran para babaları eşleri çocukları...
Reklam