Halil Demircioğlu
@Robii67
Kitap okumaya geç de olsa artık vakit bulabilen. Yakın tarih kitapları başta olmak üzere hemen hemen her türlü romanı okumayı seven bir kitap manyağı.
Emekli
Yüksek lisans
Ankara izmir
Ankara, 7 Ekim
144 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
TSK da tümgeneral rütbesinden emekli edilen bi paşanın yazdığı kitap. Yazar TSK'da odaklanan malum yapılara ilişkin görüşlerini açık bir dille anlatmış. Rafet paşa askeriyenin içine sokulmak istenen/sokulan NİFAKları; geçmişteki anılarını, tespitlerini ve durum değerlendirilmesini müteakip çözüm önerilerini içeren 3 seriden(yazar bölüm yerine seri tabirini kullanmış) oluşan bir analiz ile okurlarını aydınlatmaya çalışmış. Şu andaki İran ordusunun durumunu da göz önüne alırsak okunmasının ve tespitlerin akılcı yönde değerlendirilmesinin faydalı olacağını düşünüyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ayşe Kulin'in soyağacı kapsamında yazdığı dört kitaplık serinin ikincisi. Bu bölümde Sürgündeki maliye nazırının Türkiye'ye dönüşü ve ailesini tekrar toparlamasını anlatıyor. Akıcı bir kitap. Sanırım yazar aile büyüklerinin anlattığı anektodlarla romanını kurgulamış. Bence gayet başarılı olmuş... İlk kitabın adı "VEDA" bu
arada
Yazarın 1981 ve öncesinde Cumhuriyet gazetesinde çıkan Mustafa Kemal Atatürk ile ilgili yazılarını derlediği bir kitap. O zamanın şartlarını kitabı okurken yoğun bir şekilde hissediyor ve halen ilgili konularda olumlu bir gelişme olmadığını görünce de üzülüyorsunuz.
İlhan Selçuk'un nokta atışlı tespitleri beni çok aydınlattı. Kesinlikle bir başucu kitabı...
Sokak serserisi cahil bir gencin; kendinden üç yaş (24) büyük aristokrat üniversite öğrencisi bir kızla tanışmasından sonra kendini o kıza beğendirebilmek için verdiği çaba. Ve bu çabalama çerçevesinde bol bol kitap okuyarak kendini geliştirdiğine inanan Martin Eden'nin yazarlığa özenmesi ve başarısızlıkla dolu yazı denemeleri içinde sürdürdüğü sefil hayat ve sevdiği kızla olan ilişkileri...
Her insanın bence yaşamaya ama kendince istediği gibi yaşamaya hakkı olduğunu anlatan güzel bir roman. 1909 senesinde yazılmış olmasına rağmen günümüzde hep yaşanmış ya da yaşanmakta olan hayatları anlatıyor...
Hakan Günday'ın kurgu romanını okurken çok etkilendim. Hayatı yaşarken; çevremizde televizyonlarda ve dünyada görerek şahit olduğumuz şeylerin gerçekliği ile sahteliğini daha dikkatle inceleyerek belki farklı görebileceğinizi hissettiren bir roman olmuş. Türkiye Suriye sınırında; Suriye'deki iç savaştan kaçanlar için insani yardım örgütleri tarafından kurulmuş bir kampta başlayan ve insan aklına gelmesi çok düşük ihtimalli kurgular ile şekillenen çok farklı bir hikaye. Kurgu içinde insanların tarih boyunca işlediği ve halen işlemekte olduğu insanlık suçlarının da dile getirildiği bir tespitler tutanağı... Bu arada Türklerin Ermeni soykırımı yaptığı konusuna kesinlikle katılmadığımı da belirtmeden geçmeyelim...
