Burak KOCABAŞ
@Rodrigues_Eduardo
Şu anda okuduğu kitap
Simyacı / Paulo Coelho
Simyacı, benim okumak için çok geç kaldığımı düşündüğüm bir roman oldu. Bu kadar etkili bir kitap olacağını beklemiyordum lakin olay örgüsünden tutun, karakterin gerçekçiliğine hatta okuyucuyu çıkardığı yolculuğa kadar oldukça etkileyici olmasıyla çok şaşırttı beni. Kitabın ana karakteri Santiago ile birlikte harika bir yolculuk yapıyorsunuz. Kitabın oldukça mistik, hayatın anlamını sorgulatan ve birçok konuda nasihat veriyormuş gibi hissettiren bir özelliği var ve zaten kitabı ayrıcalıklı kılan da bu yönü olsa gerek. Kitabı okuyunca aldığım ya da çıkardığım en büyük ders; asıl hazinenin gözümüzün önünde olduğu, bizim ise bunu göremeyip hayat boyu süren bir arayışa girip ve sonunda gerçek hazinenin yanıbaşımızda olduğunu fark ediyor olmamız oldu. Kitabın okuyucuda oluşturduğu farkındalık ise benzersiz... Santiago'nun çıktığı yolculuk aslında bir hayat yolculuğu ve Santiago bu yolculuğunda sevgi, ihanet, dostluk, kayıp, acı, aşk, ayrılık, umut gibi birçok duyguyla karşılaşıyor. Santiago'nun yolculuğu insana, hayallerinin peşinden gitme, yüreğinin sesini dinleme ve yaşadığı Evren'i fark edip hissetme noktasında ilham veriyor. Benim ilk on listeme giren bir eser oldu ve Santiago ile bu yolculuğa herkesin çıkmasını tavsiye ediyorum. Ben okumak için geç kaldım ama siz kalmayın...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sineklerin Tanrısı / William Golding
Sineklerin Tanrısı beklentilerimi yerle bir eden bir kitap oldu. Bu kadar iyi olacağını ve kesinlikle herkese tavsiye edeceğim bir kitap olacağını asla düşünmüyordum. Neden daha önce okumadım desem de daha fazla geç kalmadan okuduğum için mutluyum. Sineklerin Tanrısı, öncelikle sembolik ve simgesel anlatımlar içerdiği için ilgi çekici bir kitap. Kitapta faşizm, iktidar mücadelesi, demokrasi, yönetimsel zorbalık, diktatörlük, toplumların seçim eğilimleri gibi bir çok konuya değinildiğini görüyorsunuz. Hatta kitabı bitirdikten sonra ben ne okudum diye bir sindirme süreci de yaşıyorsunuz. Güç savaşının, egonun ya da üstünlük kurma hırsına kapılmanın yaşadığımız dünyaya akıl almaz derece zarar verdiğini; çocukların kendi iç savaşları üzerinden harika bir simgesel anlatımla anlatıyor yazar. Aslında gerçekçi bakacak olursak günümüz dünyasında ülkeler arasında yaşanan şeylerin kitapta anlatılan hikayeden çok da farklı olmadığını fark ediyorsunuz. Bunun yanında kitapta iyi ve kötünün farkını da derin bir şekilde hissediyorsunuz. Kitabın efsane cümlesi 105. sayfa da geçen "Bizden başka canavar yok belki..." cümlesi... Kitap hakkında konuşacak ve söylenecek çok şey var ve ben daha fazla detay vermeden konunun gerisini siz değerli okuyuculara bırakayım... Herkese keyifli okumalar diliyorum...
Uçurtma Avcısı / Khaled Hosseini
"İnsanın içinde bir yerlere dokunan bir kitap tavsiye eder misin?" diye sorsalar Uçurtma Avcısı derdim herhalde. İnsanın gerçeklerle ve kendisiyle yüzleşmesinin bazen ne kadar zor olduğunu ve zaman aldığını anlatan bir kitap. Sorumluluk almanın, sorumluluk alabilmenin ne denli onurlu bir davranış olduğunu okudum bu kitapta... İtiraf etmem gerekirse Hasan karakterine çok üzüldüm. Çünkü onun fiziksel olarak yaşadıklarını ve günümüzde birtakım insanlara psikolojik olarak yaşatıyorlar. Sistem tarafından hak etmediği halde hayatına tecavüz edilip sonra da psikolojik bir ölüme terk edilen insanlar geldi aklıma Hasan karakterini okuyunca. Bunun yanında, insanın hayatının bir döneminde işlemiş olduğu günahları nasıl iyiliğe çevirerek telafi ettiğini de baba karakterinde okudum. Kitabın ana teması bence "Yeniden iyi insan olmak mümkün" cümlesi... Bunlara ek olarak her zaman insanın çocukluğunda yaşadığı duyguların daha masum ve gerçek olduğunu da düşündürdü bu kitap bana. İnsan çocukluğunda ki masumiyetini ne zaman ve nasıl kaybeder? Emir karakterinde masumiyetin ne zaman ve nasıl kaybedildiğini okudum. "Yetişkin olup da masum olan bir insan asla yoktur ve her insan hayatının bir noktasında masumiyetini kaybetmiştir." dedim kendi kendime ve kendi hayatımda o masumiyeti ne zaman kaybettiğimi sorguladım... Ki bence bu sorgulamayı herkesin yapması gerektiğini düşünüyorum. Emir karakteri de tıpkı babası gibi kaybettiği masumiyetini telafi ediyor. Kitapta bana en ağır gelen duygu ise Emir karakterinin gerçekleri ve bir yalanın içerisinde doğup büyüdüğünü öğrenmesi ve Hasan karakterinin bunu öğrenmeden ölmesi oldu. Bir yalanın içerisinde büyüdüyseniz ve gerçekler sizden saklandıysa bunları öğrendiğiniz yaş fark etmeksizin yıkıma uğrarsınız. Bununla
Mutluluk / Zülfü Livaneli
Zülfü Livaneli'nin bu eseri; toplumda yaşayan üç farklı kesime ait problemler, travmalar ve hayatta nasıl yer edindikleri üzerine çarpıcı bir eser. Kitabı okurken her üç kesimde de insanların yaşadığı şeyin aslında birbirinin benzeri olduğunu fark ediyorsunuz. Kitapta beni çok etkileyen husus; birbirlerinden çok farklı yapılara sahip olmalarına rağmen yaşadıkları içsel problemlerin birbirine çok benzer olması nedeniyle karakterlerin hikayenin bir noktasında birbirleri ile karşılaşmaları oldu. Hayatın bu tür sürprizlerle dolu olduğu gerçeğini gözler önüne seren bu eser esasında; içinde yaşadığı kesimin ne olduğunun farketmeksizin insanın ne kadar çok dert taşıdığını da okuyucuya açık bir şekilde anlatıyor. Karakterler ile kendinizi ister istemez özdeşleştirdiğiniz bu eserde, kendimi bulduğum noktalar olduğu kadar empati yaptığım durumlar da oldu. Ayrıca özellikle bahsetmek isterim ki; Türkiye'de kadın olsun erkek olsun, cinsiyet farkı olmadan insanların çocuk yaştan başlayarak çok ciddi problemler yaşadığı gerçeği ile yüzyüze geliyorsunuz. Türkiye'de kadın olmanın da erkek olmanın da hatta insan olmanın da ne denli zor olduğunu okuyorsunuz bu eserde. Ve üzülerek söylemeliyim ki kitabın yayımlanmasının üstünden 20 yılı aşkın bir süre geçmesine rağmen değişen hiçbir şey olmadığını görmek çok rahatsız edici. Netice olarak Zülfü Livaneli'nin tüm eserlerini okunmaya değer kalitede bulduğumu da belirtmek istiyorum... Herkese keyifli okumalar diliyorum...
Algernon'a Çiçekler / Daniel Keyes
İçeriği itibariyle insanın içine, insanın yüreğinde bir yerlere dokunan bir kitap... Hatta ben bir okur olarak kitabı bitirince 'ben ne okudum?' diye sordum kendime... Zihinsel engelli bir insan düşünün ki denek faresi ile aynı kaderi paylaşıyor... Onunla arkadaşlık ve bağ kuruyor. İnsanların ona davranışlarını, bakışlarını ve bu davranışların ne kadar rahatsız edici olduğunu okuyorsunuz. Hatta aile fertlerinin bile ona karşı tutum ve davranışını okuyunca insanlığınızı sorguluyorsunuz. Seni dünyaya getiren aile bile böyle davranıyorsa ve istemiyorsa hayata nasıl ve nereden tutunabilir ki insan? Ailesi tarafından tamamen gözden çıkarılan bir insan olunca haliyle insanlar da denek olarak kullanmayı anormal bulmuyorlar. Ayrıca bu kitap, insanın kendinden zayıf bir canlı gördüğünde insanlıktan nasıl çıkabildiğini gözler önüne seren bir eser. Hemde ebeveyn olup olmaması fark etmeksizin... Buna ek olarak; insanın "Her şey insanlık için, bilim bile" cümlesinin ardına sığınarak neler yapabileceği, ne kadar ileri gidebileceğini, haddini ne kadar aşıp insanlığını ne kadar kaybedebileceğini okuyorsunuz bu kitapta...
Aynı zamanda yazar; zekanın arttıkça dertlerin ve problemlerin de arttığını, zeki insanların insan ilişkilerinde daha çok zorlandığını ve aynı oranda yalnızlaştığını da ifade ediyor. Bu kitabı bitirdiğimde her zaman düşündüğüm gibi duygusal suçlar olması gerektiğini ve bazı davranışların cezalandırılması gerektiğini düşündüm. İnsana karşı yapılan aşağılama, ikinci sınıf vatandaş gibi davranma, dalga geçme, zorbalık yapma vb. suçlar olmalı... Engeli olsun ya da olmasın saygısızlık ağır suç kapsamına alınmalı... Netice olarak içerdiği derin manalar nedeniyle bu kitap, kesinlikle okunması gereken kitaplar arasında...
