Hayat bu işte; yaptığımız herhangi bir şey biz farkında olmasak da bir yerlerde birilerinin yaşamını etkiliyor, belki tümden değiştiriyordur. Kim bilir, belki yaşarken değil, ölürken sebep oluyoruzdur bu değişikliklere.
Kitaplar benim gözümü açtı diyeceğim de,
tam öyle değil. Benim gözüm zaten açıkmış,
iyiyi kötüyü birbirinden ayırabiliyormuşum,
okudukça bunu fark ettim.
Bir de "Okuduğun her kitabı anla, ancak hiçbirine tam inanma," derdim kendime.
Hayat düsturum şuydu: "En doğru hayat, henüz hiçbir kitabın yazmadığıdır."